Tag Archives: biri

Karlı Kayın Ormanında

karlı kayın ormanında yürüyorum geceleyin. efkârlıyım, efkârlıyım, elini ver, nerde elin? ayışığı renginde kar, keçe çizmelerim ağır. İçimde çalınan ıslık beni nereye çağırır? memleket mi, yıldızlar mı, gençliğim mi daha uzak? kayınların arasında bir pencere, sarı, sıcak. ben ordan geçerken biri : “amca, dese, gir içeri.” girip yerden selâmlasam hane içindekileri. eski takvim hesabıyle bu… Read More: Karlı Kayın Ormanında »

Ben Senden Önce Ölmek İsterim

ben senden önce ölmek isterim. gidenin arkasından gelen gideni bulacak mı zannediyorsun? ben zannetmiyorum bunu. iyisi mi,beni yaktırırsın, odanda ocağın üstüne korsun içinde bir kavanozun. kavanoz camdan olsun, şeffaf, beyaz camdan olsun ki içinde beni gorebilesin fedakarliğimi anlıyorsun vazgeçtim toprak olmaktan, vazgeçtim çiçek olmaktan senin yanında kalabilmek için. ve toz oluyorum yaşiyorum yanında senin. sonra,… Read More: Ben Senden Önce Ölmek İsterim »

Rengahenk

bir yelkenli bayrağı al–mor da olabilir–almış yaprağına rüzgarırumca bir şarkı patlatıyordenizin gözüne gözüne mubalağa laz oldu vre sevgilimaramızda bu yazpontuslarını zaptetmeye birbirimizinselvi yeşili serenlerimizle beğenmediysen o yeşili–nefti mi? değil–camgöbeği olabilir meselasuların postekisinde sevişmek için mubalağa yaz oldu bu yazİkimiz de ömrümüzün güzündefuzulinin dediği geday-ı muhteşemler bitkiniz tatlı-işlemedenböyle böyle deryadil oluyor deryaderunumuzdaki..uyuyalım mı dedin vre sevgilim?gaflet… Read More: Rengahenk »

Sevgilimsin

sevgilimsin, kim olduğunu düşünmeye vaktin yok, yapacak işleri düşünmekten kalabalığın içinde kalabalıktan biri gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi sevgilimsin, ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli dün geceki tamamlanmamış sevişmeden sevgilimsin, boğuk aşkım, kanayan gençliğim uçuruyorum seni çocukluğuna doğru kanatların yorulur, ter içinde kalıyorsun gece yanıbaşımda bağırarak uyanıyorsun her sabah el sallıyorum… Read More: Sevgilimsin »

Bu Yangın Yerinde

yaşşamak bu yangın yerinde her gün yeniden ölerek zalimin elinde tutsak cahile kurban olarak yalanla kirli havada güçlükle soluk alarak savunmak gerçeği, çoğu kez yalnızlığını bilerek korkağı, döneği, suskunu görüp de öfkeyle dolarak toplanıyor ölü arkadaşlar her biri bir yerden gelerek kiminin boynunda ilmeği kimi kanını silerek kucaklıyor beni metin altıok “aldırma” diyor gülerek “yaşamak… Read More: Bu Yangın Yerinde »