anne diyemeyeceğim artık bir başkasına, sesimin anneme seslenirkenki tonuyla tatil dönüşlerinde annemin uğrayacağım evi yok, beni seven birileri olacak mı yine de gidip koşulsuz uzanacağım bir yatak, saçlarımı okşayacak bir el ama ben anneme de bütün bütüne bırakamadım kendimi saçlarımı okşarken, yorulur şimdi bırakır şimdi diye düşünürdüm ve çılgınca yaramaz, beyni boş denecek kadar yaramaz,… Read More: Annem yok artık- 2 »
kuşatma altında vermem gerekiyor Ömrümü etkileyerek kararları. kuytu bahçelerde değil sarsak odalarda yaşıyorum aşkı. en güzel dizeyi buluyorum derken bozuyor düşümü bir klakson sesi aklımda hayatım üstüne düşünceler ve pantolonumdaki yağ lekesi. sırıtkan, sırnaşık bir reklam spotu ekleniyor sonuna duygulu bir filmin. sevgi yitiriyor anlamını kaypaklaşıyor kin. bir çocuk ölüsüyle yan yana yaşıyor içimde gülen… Read More: Kuşatmada »
bursada eski bir cami avlusu, küçük şadırvanda şakırdayan su. orhan zamanından kalma bir duvar… onunla bir yaşta ihtiyar çınar eliyor dört yana sakin bir günü. bir rüyadan arta kalmanın hüznü İçinde gülüyor bana derinden. yüzlerce çeşmenin serinliğinden ovanın yeşili göğün mavisi ve mimarilerin en ilahisi. bir zafer müjdesi burda her isim: sanki tek bir anda… Read More: Bursada zaman »
her şey yerli yerinde; havuz başında servi bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan, eşya aksetmiş gibi tılsımlı bir uykudan, sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak, serpilen aydınlıkta dalların arasından büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman sessizlik dokunuyor bir yerde yaprak yaprak? biliyorum gölgede senin uyudugunu bir deniz mağarası kadar… Read More: Her Şey Yerli Yerinde »
yollar kivrim kivrim, yürüdükçe uzuyor. hayat nefes nefes, yasadikça bitiyor. gelen gitmek istemiyor, giden gelemiyor. zaman pesine düsmüs, kaçtikça kovaliyor! sigindigin daglar, ufalandi toz oldu. güvendigin agalar, olmamis gibi kayboldu. kaçanlar yakalandi, zincire vuruldu, hapsoldu. fersah fersah geride kaldi yollar, tükendin yolcu. ne olursan ol, ister bey ister oduncu. kaçtigin, sana senden de yakin yolcu.… Read More: Yolcu »
kuslar ötmeden uyanirim. vakit seher vakti, zaman dar. her yer alaca karanlik içerisinde. disarda rüzgar uguldar, içerde gözlerim kaçan uykuyu kovalar… beyaz dolabin, beyaz çekmecesine takilana kadar. kuslar ötmemistir hâlâ… seni yazdigim günlük gelir elime çekmeceyi açtigimda. orta sayfasinda senin resmin. sayfalar çevrilir birer birer, ve resmine ulastigimda, hersey tükenir… hersey anlamini yitirir, mânasini kazanir.… Read More: Kuslar Ötmeden »