Category Archives: Ahmet Hamdi Tanpınar

Her Şey Yerli Yerinde

her şey yerli yerinde; havuz başında servi bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan, eşya aksetmiş gibi tılsımlı bir uykudan, sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak, serpilen aydınlıkta dalların arasından büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman sessizlik dokunuyor bir yerde yaprak yaprak? biliyorum gölgede senin uyudugunu bir deniz mağarası kadar… Read More »

Hatırlama

sen akşamlar kadar büyülü, sıcak rüyaların kadar sade, güzeldin, başbaşa uzandık günlerce ıslak Çimenlerinde yaz bahçelerinin. Ömrün gecesinde sükun, aydınlık boşanan bir seldi avuçlarından bir masal meyvası gibi paylaştık mehtabı kırılmış dal uçlarından

Bütün Yaz

ne güzel geçti bütün yaz, geceler küçük bahçede… sen zambaklar kadar beyaz ve ürkek bir düşüncede, sanki mehtaplı gecede, hülyan, eşigi asılmaz bir saray olmuştur bize; hapsolmuş gibiydim bense, bir çözülmez bilmecede. ne güzel geçti bütün yaz, geceler küçük bahçede?

Ne İçindeyim Zamanın

ne içindeyim zamanınne de büsbütün dışında; yekpare geniş bir anın parçalanmış akışında, bir garip rüya rengiyle uyumuş gibi her şekil, rüzgarda uçan tüy bile benim kadar hafif değil. başım sukutu öğüten uçsuz, bucaksız değirmen; içim muradıma ermiş abasız, postsuz bir derviş; koku bende bir sarmaşık olmuş dünya sezmekteyim, mavi, masmavi bir ışık ortasında yüzmekteyim

Sonbahar

durgun havuzları işlesin bırak yaprakların güneş ve ölüm rengi, sen kalbini dinle,ufuklara bak. düşünme mevsimi inleten rengi elemdir mest etsin ruhunu yeter eser rüzgarların durgun ahengi. yan yana sessizce mevsimle keder hicrana aldanmış kalbimde gezin esen rüzgarlara sen kendini ver.

Sabah

serin rüzgârlara pencereni aç! karşında fecirle değişen ağaç, bak, seyret ağaran rengini ufkun mahmur gözlerinde süzülsün uykun. bırak saçlarınla oynasın rüzgâr, gümüş çıplaklığı bir başka bahar olan vücudunu ondan gizleme. ne varsa hepsini boyun, saç, meme, esîrden dudaklar okşasın sevsin mademki geceden daha güzelsin!