kaderde senden ayrı düşmekte varmış doğrusu bunu hiç düsünmemiştim seni tanımadan hele seni böyle deli divane sevmeden önce yalnızlık güzeldir diyordum al başını kaç bu şehirden ufukta bir çizgi gibi gördüğün dağlara rüzgarın iyot kokularının karıştığı denizlere git git gidebildiğin yere diyordum oysaki senden kaçılmazmış bilmiyordum! yine de dayanmaya çalışıyorum işte bir kır çiçeği koparıyorum… Read More: Dağ Rüzgarı »
ben seni sevdim mi? sevdim, kime ne tuttum, ta içime oturttum seni aldım, okşadım saçlarını, öptüm içtim yudum yudum güzelliğini ben seni sevdim mi? sevdim elbette bendeydi özlemlerin en korkuncu Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan, aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu ben seni sevdim mi? sevdim doğrusu sevdikçe tamamlandım, bütünlendim biri vardı ağlayan gecelerce… Read More: Ben Seni Sevdim Mi? »
aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi neydi çekip kendine, beni bağlayan kanatan dudağımı, tenimi dağlayan elleri ta içimde o dev miydi etime bir alev değmişcesine nasıl da yakardı öptügü zaman bir su gibi akıp gitti avuçlarımdan yorgunum şimdi bin yıl sevmişçesine hani o yalnız benim olan gül, kırmızı gozlerimin önünde açılan sonsuz bahçe hani,… Read More: Aşk Mıydı O »
sus pus olmuş, puslu bir İstanbul muydu yüzün, yoksa çok bildik hüzünler mi taşınmıştı yüzüne dolmabahçede, çay tadında…. divit ucuyla yazılmış bir aşkın sureti vardı avuçlarında, tarih bir başka iklimin kıvamını gösteriyordu. ben rehnedilmiş yelkovan gibi… hani akrepi seven ama yüreği takvim yokuşlarında…. sinemada elinin elimde terleyişinin bir anlamı olmalı, sesinin sesimde yankılanmasının.. sanki perdedekine… Read More: Dolmabahçeye taşınan bir aralık akşamı »
soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam… ben seninle bir gün veyselkarani’de haşlama yeme ihtimalini sevdim. İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında (ankara’da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman) özlemeye başladım herkesi.. ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra.. bizim kemalettin tuğcu’larımız vardı…… Read More: Yaşayabilme İhtimali »
karacadağyamaçlarında kardelen çiçekleriher bahar umuda rengini verirve her bahardicle?de ak köpüklere üşüşür papatyalar siverek düzühayata vurgun yürekli yiğitlerive sabahın eteklerinde ter taneleriyle“memleketimdir benim” oradatüfekler yağlanır kerpiç damlardatürkü kaçaktütün kaçakkaçak çay buğulanır şavkı vurur mağlarave korku ve umut ve can pusudapusuda yalnızlık karacadağ,önü diyarbekir?dirben hüznü avuçlarken ora mahpuslarındabulutlarla yalpalayan rüzgarları resmedipbakıp bakıp iç çekerdim doruklarına karacadağ,patikalarında… Read More: Pusuda yalnızlık »