bana yaşamayı öğretme,ben her gün, her gece ölüme yaşıyorum. umursamazlık sinmiş üzerime.canım hiç bir şey istemiyor.adeta bir batağa batmış gibiyim,Çırpındıkça gömülüyor, gömüldükçe,çırpınıyorum. ne ellerini istiyorum şimdi.ne de seni görmek şu an yanımda..her şeyden kaçmak,kalabalıkların arasında kaybolmak,yalnızlığın kapısını aralamak,ve acıların gölgesinde paylaşmak,nereden geldiğini bilmediğim,fısıltıları.. bana yaşamayı öğretme,ben her gün, her gece ölüme yaşıyorum.
Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüm bir çiçeğe tutundum düşerken, ordayım hâlâ sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle zaman benim işte, nesneleşiyor tüm anlar dursam ölürüm paramparça olur dünya Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüğüm uçurum diyordun bir aşk uçurum özlemidir bırakıyorum öyleyse kendimi sesinin boşluğuna tutunabileceğim tüm umutları görmiyeyim için gözlerimi… Read More: Çocuksun Sen-II »
dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen kum taneleri var ya onlardan birindeyim yeni bir yolculuğa çıkıyorum kar yağıyor bir aşk tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte Çocuksun sen sesindeki tipiye tutulduğum dönüşen ve suya dönüşen sorular soruyorsun sesin bir çağlayan olup dolduruyor uçurumlarımı kötü bir anlatıcıyım… Read More: Çocuksun sen /I »
gün bitti, elindeki güller de soldu anımsanacak neler kaldı bugünden paylaşılmış olan nelerdi sımsıcak belki bir türkü söyleriz geceye karşı saçlarını tarazlayan bir şafak olur zaman kekemeydi ve tarihe sızan soytarılar gördük genç ömrümüzde ölüm peşimize düşende bir göçebeydik suretimiz ağardı kurulan darağaçlarına bütün sığınaklar uçurumlara açılırdı rüzgar suyu soğutsun su terli bedenlerimizi ve aşkı… Read More: Zaman Kekemeydi »
karda izler bırakıyorum avcılar peşime düşsün bir uçurum kenarında vursunlar beni ki dünya uğuldayıp duran bir uçurum değilmiydi zaten karda izler bırakıyorum avcılar peşime düşsün siliyor adımı bir dal kırarak çam ormanından gibi incelterek yetişiyor ardımdaki tipi bana adımı yazıyorum kar üstüne ve ıslığını çığlık geçmişim kar sessizliğiyle özetleniyor artık bir kahkahayla çekip giderim karlı… Read More: Karda İzler »
günlerdir eski bir hüzünle çıkıyorum voltaya (kötüye işaret bu, üstelik yalnızlığa sığınıyorum) unutup gitmişim ezberimdeki bütün şiirleri bulutlara bakıyorum uzun uzun, yalnız bulutlara o uzak kasaba akşamları düşerken aklıma tecrit?teki yine bir türkü tutturuyor ey kalbim sana denk düşüyor bütün bu acılar acılar tek ve mutlak olan bir şeyi anlatıyor yağmur kuşları geçiyor avludan sürü… Read More: Eski bir hüzünle »