Tag Archives: gibi

Yau

elektrikler söndü dün gece, zorbela toplayıp satrancın taşlarını m e c b u r e n yattık simsiyah kediler gibi dolaşıyor koğuşta uyuyan dostların nefesleri. d o l a Ş s i n l a r azıcık ! tam ben de eve doğru açılıyordum Şıpırdatmadan hiç kürekleri, yanmaz mı o tepemdeki yüz mumluk ışık! bir… Read More: Yau »

Ellerimde Bir Göztaşı

ellerimde bir göztaşı, gözlerim boş gidiyordum ne bileyim, bir damlanın böyle deniz olduğunu Şaştım, mavi bir fal gibi açılınca önümde giritli bir ölümüm varmiş, bir balıkçı fitil gibi patlayacakmış avucunda otuz çubuklu gençliğim Üç günde mi desem, üç gökte, üç kulaçta mı ben ki, o camgöbeği çiçekler açan ağaç kırılmaz bardaklar gibi tuzla buz olacakmış… Read More: Ellerimde Bir Göztaşı »

Memleket İsterim

memleket isterim gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun; kuşların çiçeklerin diyarı olsun. memleket isterim ne başta dert, ne gönülde hasret olsun; kardeş kavgasına bir nihayet olsun. memleket isterim ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun; kış günü herkesin evi barkı olsun. memleket isterim yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun; olursa bir şikayet ölümden olsun.

Korkunç Güzel

bu el titremesi kadeh tutarken bu yaşta nasıl koyuyor insana orhan gibi vaktinde gitmek varken değer mi oyalanmana rakıdan tütünden beter alışık olduğumuz korkunç güzel bir şey var tutmuş bırakmaz bizi bir sıkımlık Çanımız çıkana kadar.

Sen benim hiçbir şeyimsin

sen benim hicbir seyimsinyazdiklarimdan cok daha azhic kimse misin bilmem ki nesinluzumundan fazla beyazsen benim hicbir seyimsinvarligin yoklugun anlasilmaz galiba eski liman uzerindesinnasil karanligima bir yildiz olmakdudaklarinla cama cizdiginen fazla sonbahar otellerindeuniversiteli bir kiz uykusu bulmakyalnizligi olduresiye cirkinsabaha karsi olduresiye korkakkulagi cabucak telefon zillerinde sen benim hicbir seyimsinhicbir sevismek yasamisligimhenuz bos bir roman sahifesindehic kimse… Read More: Sen benim hiçbir şeyimsin »

Üçüncü Şahsın Şiiri

gözlerin gözlerime degince felaketim olurdu aglardim beni sevmiyordun bilirdim bir sevdigin vardi duyardim çöp gibi bir oglan ipince hayirsizin biriydi fikrimce ne vakit karsimda görsem öldürecegimden korkardim felaketim olurdu aglardim ne vakit maçkadan geçsem limanda hep gemiler olurdu agaçlar kus gibi gülerdi bir rüzgar aklimi alirdi sessizce bir cigara yakardin parmaklarimin ucunu yakardin kipiklerini egerdin… Read More: Üçüncü Şahsın Şiiri »