Tag Archives: daha

Sen benim hiçbir şeyimsin

sen benim hicbir seyimsinyazdiklarimdan cok daha azhic kimse misin bilmem ki nesinluzumundan fazla beyazsen benim hicbir seyimsinvarligin yoklugun anlasilmaz galiba eski liman uzerindesinnasil karanligima bir yildiz olmakdudaklarinla cama cizdiginen fazla sonbahar otellerindeuniversiteli bir kiz uykusu bulmakyalnizligi olduresiye cirkinsabaha karsi olduresiye korkakkulagi cabucak telefon zillerinde sen benim hicbir seyimsinhicbir sevismek yasamisligimhenuz bos bir roman sahifesindehic kimse… Read More: Sen benim hiçbir şeyimsin »

Annem yok artık- 2

anne diyemeyeceğim artık bir başkasına, sesimin anneme seslenirkenki tonuyla tatil dönüşlerinde annemin uğrayacağım evi yok, beni seven birileri olacak mı yine de gidip koşulsuz uzanacağım bir yatak, saçlarımı okşayacak bir el ama ben anneme de bütün bütüne bırakamadım kendimi saçlarımı okşarken, yorulur şimdi bırakır şimdi diye düşünürdüm ve çılgınca yaramaz, beyni boş denecek kadar yaramaz,… Read More: Annem yok artık- 2 »

Akşamüstü Bir Kahvede

akşamüstü bir kahvedebira içtim birkaç bardakgazeteden yoruldukçagelip geçene bakarak kahvenin müşterileriİçerdeydi daha fazlacamlı terasta idim benÇıkıntı yapan sokağa sevimsiz bir kocakarıtorununu azarladıbir köpek geldi içerdencamdan dışarıya baktı salınarak geçip gittigenç bir anne çocuğuylakasketli iki müşteribir şey konuştu patronla biraz sonra geldi köpekbaktı yine aynı yeretıraş edilmiş yüzündekederle ve ciddiyetle kocakarı torununuazarladı bir kez dahakarıştı iki… Read More: Akşamüstü Bir Kahvede »

Özlemim

doğup büyüdüğüm yerlerden uzaktayım. bir daha dönebilirmiyim, meraktayım. Özledim suyunu, toprağını, yurdumun tasasındayım. bir gün görürmüyüm bu gözlerle diye, ağlamaktayım. göçmen dediler, mülteci ettiler, özgürlügümü çok gördüler. ben istemedim böyle olsun, vatanım bölünsün, güldüler! bırakın gideyim, savaşsamda toprağımda öleyim, dinlemediler. hapsettiler, hüzünlü kuşlar misali, bir kafeste bitirdiler.

Geriye Kalan

bir suçu bir defa islersin, bin defa ölürsün… bu hayati bir defa yasarsin, bir defa ölürsün… anilar unutulmaz gibi olur, sürer seni çikmaz sokaklara… yalniz kalirsin, anlarsin çok geç oldugunu.. bakarsin bos gözlerle duvarlara, ve bir endise kaplar yüregini, girerken ölümün küçük ve penceresiz odasina. Çocukluk günlerin gelir aklina, aglarsin. bir salincakta sallandigin günleri hatirlarsin.… Read More: Geriye Kalan »

Farkında mısın?

senin, o masum çehrenle bütünlesmis gözlerini; hafizama kaydettim… el yazmasi, göz nurun olan gül kokulu vecizeleri; kalbime hapsettim…. seni bir daha silinmemek üzere benligime yazdim. o siyah, gür saçlari, yolunu gözlerken agarttim. gülen gözlerimi aglattim.. farkinda misin? farkindamisin… kirdim sana siir yazan elimi. kestim ismini sayiklayan dilimi. kör ettim resmine bakan gözlerimi. ve kesecektim senin… Read More: Farkında mısın? »