beyaz, ipek gibi yagdi kar bir kiz kardan hafif adimlariyla yuruyup gecti hayal icinde arkadaslarimi dusundum, sevgili seyleri sanki her sey bizmle var ve bizimle olacak sarkilar caldi odalarda -butun insanlari sevmek gerektigini dusundum dusmanlarimiz disinda dusmanlarimiz cunku sevgiyi yok ettikleri icin dusmanlarimiz oldular- beyaz, ipek gibi yagdi kar bir kiz kardan hafif yuregiyle gecip… Read More: Beyaz İpek Gibi Yağdı Kar »
seni seviyorum ve bir şey söylemiş olmuyorum bunu söylemekle ben bu yaz kokusunu bir başka zamandan anımsıyorum ben bu yaz tadını biliyorum, terleyen aşkı terleyen kasıkları ve şakaları biliyorum kendimi yokluyorum, burnumu çekiyorum, yaz geçiyor yaz geçmeyecekmiş gibi, havada asılı duran sesler tembelce ulaşıyorlar hedeflerine yazın derin uykusu, uyuşukluğun yazı kaşınmanın, uzak iklimlere doğru yaz… Read More: Yaz »
yaşadıklarımdan ögrendiğim bir şey var: yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır kopmaz kökler salmaktır oraya kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin ve uzandın mı bir… Read More: Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var »
anne diyemeyeceğim artık bir başkasına, sesimin anneme seslenirkenki tonuyla tatil dönüşlerinde annemin uğrayacağım evi yok, beni seven birileri olacak mı yine de gidip koşulsuz uzanacağım bir yatak, saçlarımı okşayacak bir el ama ben anneme de bütün bütüne bırakamadım kendimi saçlarımı okşarken, yorulur şimdi bırakır şimdi diye düşünürdüm ve çılgınca yaramaz, beyni boş denecek kadar yaramaz,… Read More: Annem yok artık- 2 »
unuttum, nasıldı annemin yüzü unuttum, sesi nasıldı annemin. gece bir örtü olsun anılardan kara yüreğime örtüneyim. unuttum, nasıldı annemin gülüşü unuttum, nasıldı ağlarken annem. yaşam sallasın kollarında beni küçücük oğluyum onun ben. unuttum, elleri nasıldı annemin unuttum, gözleri nasıldı bakarken. kuru ot kokusu getirsin rüzgar yağmur usulcacık yağarken.
karışan saatler içinde hâtırana bazı sabahlarla ikindiler yan yana, değişik gülleri sanki tek bir baharın; bâkir hülyasıyla beyaz ve ürkek yarın, o sükût bahçesi, ufkunda kuş yerine hasret kanat çırpar düşünen ellerine… hep aynı nağmede çılgın dolaşan yaylar, bir yıldız kervanı gibi haftalar, aylar hep aynı hayalin peşinde bu yolculuk, hep gül yangını ve bahar… Read More: Karışan saatler içinde »