Category Archives: Poets

Geriye Kalan

bir suçu bir defa islersin, bin defa ölürsün… bu hayati bir defa yasarsin, bir defa ölürsün… anilar unutulmaz gibi olur, sürer seni çikmaz sokaklara… yalniz kalirsin, anlarsin çok geç oldugunu.. bakarsin bos gözlerle duvarlara, ve bir endise kaplar yüregini, girerken ölümün küçük ve penceresiz odasina. Çocukluk günlerin gelir aklina, aglarsin. bir salincakta sallandigin günleri hatirlarsin.… Read More »

Ondan Öncesı Ve Sonrası

hiç bitmeyecekmis gibi zaman. son bulmayacakmis gibi yasam, amaçsiz, bir yöne dogru ilerliyordum. yavas, yavas.. yani öylesine. ondan önce böyleydi hayatim. kaba hatlariyla tasvirlenmis vasfim: uzaktan kumandayla yürüyen bir ceset. bir torba kemik ve bir torba et! sonra hislerimle birlikte gördüklerim de degisti. geçtigim gayesiz yoldan sâde bir nur geçti. aydinlatti gizli duygularimi, gün isigina… Read More »

Bir Yangının Enkazından…

Çile dolu hatiralar, senden kalan enkaz. solugumda hararet, yüregimde yangina mecaz. ismini her anisim çöllerin sicakliginda… gözlerimden akan yaslar kutuplarin soguklugunda! bekleyisindeyim bir umudun, ümidime can katan olgunun. sabahinda yarinin, tesellisinde yangindan kurtulusun. dünüm dünde kalsin, olmasin bugünüm. feryadim içimde saklansin, duyulmasin hüznüm. elbet bir bitisi vardir her sancinin. dumanindan kaçmali sönüsünde yanginin. odur beni… Read More »

Gereken

hayat agacimin yapraklari seyrek seyrek. seni gönlümden silmek için ilahî-ask gerek. batan günün ufkunda uçusan kuslara özenti, hem kanat gerek, hem de yön gerek! seni göreyim diye yollari seyran eyleyen, gözlerimde ki ürkek bakislara nur gerek. günesten yükselen isinlari misal eyleyen, hem isi gerek, hem de parilti gerek!

Kuslar Ötmeden

kuslar ötmeden uyanirim. vakit seher vakti, zaman dar. her yer alaca karanlik içerisinde. disarda rüzgar uguldar, içerde gözlerim kaçan uykuyu kovalar… beyaz dolabin, beyaz çekmecesine takilana kadar. kuslar ötmemistir hâlâ… seni yazdigim günlük gelir elime çekmeceyi açtigimda. orta sayfasinda senin resmin. sayfalar çevrilir birer birer, ve resmine ulastigimda, hersey tükenir… hersey anlamini yitirir, mânasini kazanir.… Read More »

Ölüme Uyanıs

uyansam, uyandirilsam simdi, çok geç olmadan. bu rüya kötüye gidiyor, uyandirin beni bu uykudan. gördüklerim çok gerçekci, acaba yaniliyormuyum? herkes yasiyorda, ben mi uyukluyorum! yürüdügüm yollarin sonu çikmaz sokak. hiç yabanci degil bu yol, ayaklarim önceden geçmis olacak. bilmiyorum bu kaçinci geçisim bu yoldan, bir kisir dönence. uyanmayi bekliyorum, ayni dönemeci tekrar görünce! istiyorum kalkmayi,… Read More »