bir kadinin bana gelecek olmasi, bir ruzgari gecerek bir sarkiyi gecerek, saclarinin ucusunda bir kadinin bana gelecek olmasi, bir omur gececek askin buruk tadinda, bulusmasi iki yalnizligin bir aksami gececek belki de dagilan sesleri huznun ve aksamin belki de bir kadini gececek bir kadini bekliyorum eteklerini ve saclarini ucurarak gelecek…
bursada eski bir cami avlusu, küçük şadırvanda şakırdayan su. orhan zamanından kalma bir duvar… onunla bir yaşta ihtiyar çınar eliyor dört yana sakin bir günü. bir rüyadan arta kalmanın hüznü İçinde gülüyor bana derinden. yüzlerce çeşmenin serinliğinden ovanın yeşili göğün mavisi ve mimarilerin en ilahisi. bir zafer müjdesi burda her isim: sanki tek bir anda… Read More: Bursada zaman »
aczim ile geldim kapinabir tebessüm bulurum ümidiyle.suçlu halimle geldim yanina,belki ellerimden tutarsin diye siyah gözlerin hâlâ bir mûamma,sirrini çözerim korkusundasana olmasaydim böyle âmâ,elbet atardim pabucunu dama. anlayamadim yalnizligi,seninle yasamada oldugu gibi.kavrayamadim bahtsizligi,ve bende ki sanssizligi
meçhul bir parlama gözlerindebelki bir daha dönmeyeceksin..gizemli bir ağlama sözlerinde..belki bir daha dönmeyeceksin.. nazarınla doğdu içimde güneşİntizarınla uzun yıllara eşaylardan bir oldu, günlerden beşbelki bir daha dönmeyeceksin.. tebessüm etseydi gözlerin giderkenmektuba veda busesini koyarkenher giden.. bir şekilde dönerkenbelki bir daha dönmeyeceksin.. yaprak gibi sonbahar da düşenkuğu gibi, ilk baharı bekleyenbenim gibi ellerini özleyen..belki bir daha… Read More: İntizar »
göz değdi köyümün güzellerine, elİf, yadellere göçtü be hasan sevgİ size ömür dört kulaç önce, ecel çorbasını içti be hasan asalet babasız çocuk doğurdu; hazlı hÜrrİyeti haydutlar vurdu viraneye döndü tÜrkhanın yurdu, köyün tadı tuzu kaçtı be hasan adalet felç oldu, yürür değnekle, neŞe ne haltetsin soğan ekmekle… gÖnÜl delirdi de yol beklemekle, İsyan bayrağını… Read More: Hasana mektup -II- »
-Öner in anası için- kayıp duruyor bakışları duvardaki resme ve kapıya oğul mu beklediği, sevgili mi belli ki yaşıyorlar hala uzun uzun yaşıyorlar belli ki bırakıp gittikleri anılarıyla Çıkıp gelirler bir gün belki Üşümüştür çünkü toprağın soğuk yalnızlığında birisi Öteki arkasında parmaklığın