Author Archives: Berdan

Annemin mezarına gittik bugün

annemin mezarına gittik bugün babam, namık, nihat, defne ve ben namıkın arabasıyla geçtik yollardan ve mezarlığın içinden Çiçekler serptik üstüne mezarın durduk orda sessizce birbirine bakmadan herkes ağladı,ya da birşeyler düşündü kendince annemin mezarının yanındaki bir başka mezarın önünde bir kadın ağlıyordu kocasıydı sanırım toprağın altındaki kısa bir zaman önce yitirmiş olduğu bayram ziyaretçileriyle doluydu… Read More: Annemin mezarına gittik bugün »

Ağustos konuğu

odama bir an giren uçucu bir böcek -arıdan irice, kanatları renkli- dolaştı bir süre, vızıldamadan. sonra bulup yolunu pencerenin Çıkıp gitti bir öykü çeviriyordum Çehovdan masamda bira bardağı -odam, kitaplarım,olağan dünyam- tül perdede ağustos ışınları tanık oldu yaşamıma bu uçucu böcek, sadece bir an Çıkıp gitti sonra tıpkı yaşamıma bir an katılan sonra yitip giden… Read More: Ağustos konuğu »

Annem yok artık

annem yok artık. beni düşünen kalbi yok. bitti. umutsuz olmak istemiyorum. umutsuzlugun bir çıkar yol olmadıgını biliyorum. annem yok artık, yeryüzü çok gördü onu, kalabalığın arasında kuş gibi çırpınan varlığını Çok gördü dalgın yüregini çok gördü bizim için çarpan, kaygılarla dolu yüreğini. annem yok artık. bu kesin. gelinecek bir yere gitmedi. İşte geldim çocuklar demeyecek… Read More: Annem yok artık »

Sana seslenmek için

gece sesizce başlıyor ve ırmağın- Öte yakasına geçiyor atlılar. bir papatyanın acısını dinliyorum. gökyüzü gitgide genişliyor. islak yaprakların derin yeşilliği islak dağların uyandırdığı keder. kendime bir demet çicek topluyorum Öğretmenimin iliklediği göğsüm ne kadar genç ağzımda taptaze bir tütün kokusu ve taze ceviz kabuklarının kararttığı parmaklarımda bir ağız mızıkası. Öğrendiğim ilk şarkılar yollar yollar yollar… Read More: Sana seslenmek için »

Arada

güz güneşi benzeşiyor bahar güneşiyle biri kışa girerken biri kıştan çıkarken biri yeni bir aşk öncesinse bir kederden sonra biri biten bir aşktan sonra kedere girerken

Annem yok artık- 2

anne diyemeyeceğim artık bir başkasına, sesimin anneme seslenirkenki tonuyla tatil dönüşlerinde annemin uğrayacağım evi yok, beni seven birileri olacak mı yine de gidip koşulsuz uzanacağım bir yatak, saçlarımı okşayacak bir el ama ben anneme de bütün bütüne bırakamadım kendimi saçlarımı okşarken, yorulur şimdi bırakır şimdi diye düşünürdüm ve çılgınca yaramaz, beyni boş denecek kadar yaramaz,… Read More: Annem yok artık- 2 »