hayatta ben en çok babamı sevdimkaraçalılar gibi yardan bitme bir çocukÇarpı bacaklarıyla– ha düştü ha düşecek —nasıl koşarsa ardından bir devin,o çapkın babamı ben öyle sevdim bilmezdi ki oturduğumuz semti,geldi mi de gidici – – hep, hepp acele işi! —Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi.atlastan bakardım nereye gitti,Öyle öyle ezber ettim gurbeti. sevinçten uçardım hasta… Read More: Hayatta ben en çok babamı sevdim »
sehirde bir kasvet,rüzgârda bu dâvet,enginde hürriyet,serde gençlik varken,beyaz açilirkenbu mavi sulardaher gün binbir yelken,Âni bir kararda,edip sehre veda,niçin acep niçinsen de bir gemininyolcusu degilsin?sehirde bu kasvet,rüzgârda bu dâvet,enginde hürriyet,serde gençlik varken.
yas otuz beş! yolun yarısı eder. dante gibi ortasındayız ömrün. delikanlı çağimızdaki cevher, yalvarmak, yakarmak nafile bugün, gözünün yaşına bakmadan gider. Şakaklarıma kar mı yağdı ne? benim mi allahım bu çizgili yüz? ya gözler altındaki mor halkalar? neden böyle düşman görünüyorsunuz; yıllar yılı dost bildiğim aynalar? zamanla nasıl değişiyor insan! hangi resmime baksam ben değilim:… Read More: Otuz Beş Yaş »
memleket isterim gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun; kuşların çiçeklerin diyarı olsun. memleket isterim ne başta dert, ne gönülde hasret olsun; kardeş kavgasına bir nihayet olsun. memleket isterim ne zengin fakir, ne sen ben farkı olsun; kış günü herkesin evi barkı olsun. memleket isterim yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun; olursa bir şikayet ölümden olsun.
bu el titremesi kadeh tutarken bu yaşta nasıl koyuyor insana orhan gibi vaktinde gitmek varken değer mi oyalanmana rakıdan tütünden beter alışık olduğumuz korkunç güzel bir şey var tutmuş bırakmaz bizi bir sıkımlık Çanımız çıkana kadar.
karanlığa sevgiyle baktığım gece gördüm hala o güven sevinciyle uçmakta gönlüm süründüğümüz bu çamur deryasından uzak bu yerlere uğramamış bir bahar içinde gerçekten cennet misali bir dünya kuracak gürbüz nesiller büyüyor sağlıklar içinde Çocuklarımız torunlarımız var içinde