bir kızın kocaman gözlerinde gördüm bulutların dağlara sessizce çöküşünü Çocuksu susuşları gördüm, kırılan sevinci ve kalbimi puslu yamaçlardaki pusulara saldım çobanlar çoktan inmişlerdi ovaya bense yapayalnız bir ağaçtım doruklarda harelenen sularda bir yanık kokusu ve uzun boyunlu bir kızın gülümseyişi işık zamana bağlı zamansa onun kocaman gözleridir artık anladım tarih de yazılmaz bir aşkın sayfalarına… Read More: Savrulan külleri ömrümüzün »
bu vadideki karanlığı ve büyük soğuğu düşün b. brecht gitmek. bir hançeri inceltip okyanusa daldırmak isteği ya da düşebilmek atlasların dışına ki ey kalbim yalnızsın bu yolculukta da gitmek. o kaos duygusu, aklın sarsıntılarla yorgun düşüşü bilincin kamaşması belki de. rehin bırakılacak bir şey yok unuttuklarından başka. gitmek. bir büyü gibi saran ağrılar yumağı, kışkırtılmış… Read More: Gitmek »
bütün ayraçları kaldırdın ama unuttuğun bir şey vardı yine de, çiçekleri sulamadın gökyüzü sarardı o zaman bulutlar kirlendi ve ne kadar az konuşur olduk günboyu birden ayrımsadık ki ayrılık orda başlıyor tam da susuşların birbirine eklendiği yerde ezberlenecek hiçbir şey yok bu dünyada kirletilmemiş bir bulut bile yok artık böyle diyorsun her yolculuğa çıkışımda yaşadığın… Read More: Ayrılık ayracı »
son kaya iniyor kuyu aydınlanıyor ses insanın derinlerde parlayan son isyan denemesi oluyor güzel İçimde yaman tutuk bir şair doğuyor tut elimden dosta düşmana karşı bir iyi konuşayım tut kulede saat kırılmasın geyikler sağır rüyalar boğuk olmasın son kıral ağlıyor, üstünde son kuş yoruluyor halkın kayıp annelere karşı saygısı yok tut elimden düşen tüyleri toplayalım… Read More: Tut »
bir tas zehir verin bana iceyimtek unutmak icin acilarimibaksana; kirdilar kapilarimiyagmalandi kalbim, omrum, herseyimkursuna dizdiler anilarimiyenik dustum bu savasta neyleyimbir mezar nasilsa iste oyleyimunuttum en guzel sarkilarimigunduzu yok upuzun bir geceyimyitirdim umut kirintilarimisevgimi, nesemi, butun varimicaresiz bir yoklugun icindeyimgomdum icime yikintilarimiariyor bir yarim obur yarimi
büyüdü gözleri büyüdü yuvarlandı boşluktan bir duvar çöktü ansızın bir ayna parçalandı bir adam çıldırdı yokluktan elleri vardı damar damar parmakları vardı ince uzun saçları vardı okşanmamış dudakları vardı öpülmemiş gözleri vardı mahzun. bir böcek girdi kafatasına kemirdi ümitlerini bütün beklemekten çatladı dudakları uzattı ellerini var olmaktan öteye duydu çağrışını ölümsüzlüğün. nasırlı ayaklarına prangalar ak… Read More: Yoklukta Bir Adam »