Tag Archives: ya

Bir gece ansızın gelebilirim

bu kadar yürekten çağırma benibir gece ansızın gelebilirimbeni bekliyorsan, uyumamışsansevinçten kapında ölebilirim belki de hayata yeni başlarımİçimde küllenen kor alevlenirbakarsın hiç gitmem kölen olurumbelki de seversin beni kimbilir kal dersen, dağlarca severim senibir deniz olurum ayaklarındaaşk bu özleyiş bu, hiç belli olmazkalbim duruverir dudaklarında. ya da unuturum kim olduğunuhatırlamam belki adımı bilebelki de çıldırır, deli… Read More: Bir gece ansızın gelebilirim »

Yaşanmamış Hatıralar

-i- yaşanmamış hatıralar bilirim büyülü sonbahar akşamlarında bulutlar üstünde su kenarında yalnız hayal edilen hatıralar İşte; en ürpertici nağmelerle bizim şarkımızı söyliyen rüzgar sen dudağında gülümsemelerle ben gözyaşlarımla, bu alemdeyim fakat yine bizbize, başbaşayız duymasan düşünmesen de; unutma bir daha bu anı yaşıyamayız. -ii- görülmemiş manzaralar bilirim karda, kışta, belki de ilkbaharda hür denizlerde, kuytu… Read More: Yaşanmamış Hatıralar »

Yalnızlığa Çağrı

namusum üzerine yemin ederim bu şehri bu evleri bu sokakları sevmiyorum tiksiniyorum bu iğrenç kalabalıktan yalnızlığı özlüyorum yalnızlıkta sen varsın dilediğim gibi düşünebiliyorum seni bir ayna karşısında soyunuyorsun çırılçıplak dudaklarından öpüyorum kapatıyorum gözlerimi yağmur yağıyor bir bulut görüyorum sana benzeyen sevinçten ürperiyorum yalnızlıktan bütün teselliler yalnızlıkta hoşça kalın sokaklar, caddeler, insanlar İşte başımı aldım gidiyorum.

Yalnız Kadınlar

kimbilir yalnızlığı kadınlar kadar karlı dağların en yüksek tepeleri mi terkedilmiş ehirlerin caddeleri gökyüzünün yıldızsız geceleri mi kadınlar bir ömür boyunca yalnız ta dünya kurulduğundan beri yalnızlık ışığını yakar her gece sonsuz karanlığımızda elleri nasıl yağmur yağarsa yalnızğına şehrin Öyle mahzun ve yalnız kadınlar tanıdım denizler ortasında geniş ve derin bir dünyü gördüm kadınların gözlerinde… Read More: Yalnız Kadınlar »

Tesbih

sen giderken gözlerim dopdoluydu ve yağan yağmurla caddeler ıslak yokluğundan bir rüzgar esti hazin teselliler döküldü yaprak yaprak gökyüzünde bir bir söndü yıldızlar bir karanlık geldi gittiğin yerden Ümitlerim vardı tesbih misali sen giderken dağılıverdiler birden.

Kekeme

bir kekeme bilirim; dolaşır garip garip bu şehrin daracık sokaklarında kelimeler zincire vurulmuş gibidir dudaklarında ne ismini söyliyebilir doğru dürüst ne sevdiğine ilanı-aşk edebilir. sormayın neden yalnız yaşadığını kusurunu bilir o güzelim şiirleri hep içinden okur bu dert de çekilmez doğrusu güzel söylenilmiş cümlelerle doludur bütün uykusu günahsız harfler onun nazarında birer siyah heyula gibidir… Read More: Kekeme »