hep o kadındır düşündüğüm gecelerdeki aklıma dudakları gelir durup dururken girer yatağıma apansız bir meltem gibi uzaklarda bir saat onikiyi vururken ben bu kadını sevdim bir zaman, sırılsıklam dolardı içime, ömrüm onunla uzardı doymazdım ela gözlerine ne kadar baksam küçücük, beyaz elleri, ayakları vardı neydi o sevişmelerimiz deli-divane? bitmezdi o geceler, dinmezdi açlığımız saatler durur… Read More: Yitik »
namusum üzerine yemin ederim bu şehri bu evleri bu sokakları sevmiyorum tiksiniyorum bu iğrenç kalabalıktan yalnızlığı özlüyorum yalnızlıkta sen varsın dilediğim gibi düşünebiliyorum seni bir ayna karşısında soyunuyorsun çırılçıplak dudaklarından öpüyorum kapatıyorum gözlerimi yağmur yağıyor bir bulut görüyorum sana benzeyen sevinçten ürperiyorum yalnızlıktan bütün teselliler yalnızlıkta hoşça kalın sokaklar, caddeler, insanlar İşte başımı aldım gidiyorum.
bir kekeme bilirim; dolaşır garip garip bu şehrin daracık sokaklarında kelimeler zincire vurulmuş gibidir dudaklarında ne ismini söyliyebilir doğru dürüst ne sevdiğine ilanı-aşk edebilir. sormayın neden yalnız yaşadığını kusurunu bilir o güzelim şiirleri hep içinden okur bu dert de çekilmez doğrusu güzel söylenilmiş cümlelerle doludur bütün uykusu günahsız harfler onun nazarında birer siyah heyula gibidir… Read More: Kekeme »
artık hiç sabah olmayacak yavrum Çok uzun sürecek bu siyah gece ta zaman durunca, ömür bitince alış karanlığa, gözlerini yum artık hiç sabah olmayacak yavrum bilirim, bu mor sükutu bilirim beyaz olmalı geceler, bembeyaz karanlıklar üstünedir şiirim bilirim, bu mor sükutu bilirim dağlar gibi deryalar gibi sonsuz karanlık, karanlık ölümden beter bir yol ki hayatla… Read More: Karanlıklar Üstüne »
ne zaman elime bir kalem alsam sana seslenmek geliyor içimden güzelliğini hatırlıyorum bir yaz günü yine gemiler geçiyor uzaklardan biz yosun kokulu rıhtımlarda el ele Şehirlerden istanbul,aylardan temmuz ne zaman elime bir kalem alsam geçmişi seninle yeniden yaşiyoruz ne zaman elime bir kitap alsam hep seni okuyorum inanır mısın istiyorum seni anlatmalı bütün romanlar sevilen… Read More: Hatırlama »
ben nice İstanbul?lular gördüm sana gelinceye kadar kirli paçavralara benzerdi insanları dostluktan, vefadan yoksun. bölünmüş, dağılmış, parçalanmış ve herbiri kendi ağırlığıyla ezilmiş, yorgun. yüzümde dolaşan birer iğrenç böcekti gözleri bir tutsam yapışır kalırdı ellerime en çirkin yerleri evlerinde bulduğum yalnızlık sokaklarında bulduğum upuzun bir kahırdı. günler boyunca bir başka karanlık gelirdi karanlığın biri kaybolunca güneşler… Read More: İstanbul Yoktu Sen Olmasan »