kac ıckı daha ne agır bır ıs
alkol ırgatlıgı bardakta ruj ızı
gozlerının mavısı akında erımıs
tutun sarısına donuyor benzı
sehvetın durtusu
sevıs
sevıs
sevıs
icındekı col cok daha genıs
nasıl bır susamak ıcebılse denızı
agzını bulamıyor nerede kaybetmıs
oysa yutabılır erkeklıgınızı
sehvetın durtusu
sevıs
sevıs
sevıs
(ayrilik sevdaya dahil)
kartalin pençesinde kaldi gönlüm.
damla damla kan damlatiyor…
dalgalarin derinliginde kaldi gönlüm.
dalgiçlar bile ulasip getiremiyor…
kan çiçekleri açti gönlüm.
ask gülücükleri saçti gönlüm.
zarurî ayrilik bir nevî ölüm.
gülünü aradiginda kayip bülbülüm.
Çok derinden hayal etmisim ki, kendimi bir an yaninda saniyorum.
derin bir nefes alip kaliyorum, ah ne vardi simdi yaninda olsaydim.
ellerim ellerinde.
gözlerinin derinliklerinde, seninle iç içe.
biliyorum imkânsiz, ama düsüncesi bile güzel..
sensiz yarinlarda ne yaparim acaba?
hayatimin akisi degisiyor, üzüntülerim var.
sensiz yasamak da zormus. ne yapayim?
bol bol seni düsünürüm..
hatirlarmisin, agaçlara salincak kurardik.
uçar gibi agaçlarin içine dogru sallanirdik.
ayrilik vakti geldiginde, uçarcasina evlerimize kosardik.
rüyalarimizda da ayrilmazdik, öylece uyuyakalirdik..
baska ne yapardik?
seninle baliga giderdik.
oradan çay bahçesine gelirdik.
o günlerde çok erken kalkardik.
günes dogar dogmaz birbirimize kavusurduk.
seninle kirlara giderdik, kirçiçekleri koparirdik.
o temiz havalarda dertlesirdik, azigimizı paylasirdik.
mutlu yarinlardan bahseder, gelecegimizi kurardik..
olmadi, yapamadik…
bekle beni yanina geliyorum, diye avaz avaz bagirmak geliyorsa da içimden,
susuyorum..
Çünkü çaylarimizi yudumladigimiz o çay bahçesinde degiliz..
hatta su an nerede oldugunu bile bilmiyorum ki..
adama deli derler..
ve sana kavustugum gün, iste o gün bir daha aglamayacagim..
bilmiyorum ayrilik hangimizin gözünü açti.
yalniz kalmaktan hangimiz kârli çikti.
ben gözyaslarimi gizlemeye çalisirken.
senin sevinç çigliklarin bendimi asti.
gördümya senin benlik anlayisini.
umursamaz oldum senden kalan matemimi.
sevmisde olsam bir zamanki halini.
inan dinlemeyecegim gelecek olan feryadini.
ben nice ayriliklar gordum omrumce
kuslar gordum; kirilmis kolu, kanadi
ayri dusmus sevdiginden kuslar gordum
hic bir ayrilik bana bu kadar komadi
ayriligin bir agridir vurur sakalarimda
ve buyur gozlerimde bir okyanus kadar
derinden ses verir icimde bir tel
sonra, birdenbire kirilir, kopar
yeryuzu cekilir altindan ayaklarimin
gecer basima coken bir tavan gibi gokyuzu
durmadan calinir kulaklarimda
sarkilarin en huzunlusu
seni alip uzaklara giden otobus
benim uzerimden gecer hisimla
devrilir, bakakalirim ardindan
bir sel gibi akan gozyasimda…
artik ne yapsam bos, teselliler faydasiz
karanlik gitgide en derinlere ceker beni
caresiz butun sokaklarinda bu sehrin
boyle perisan beklerim donmeni
dolasir birbirine yorgun ayaklarim
ellerimi koyacak bir yer bulamam
nereye gitsem en koyusu acilarin
ne yana baksam, cildirtan bir aksam
istesem ben bu omru, bu talihi istemem
boyle durup durp senden ayrilmak varsa
orada bir mezar kazilir benim icin
ayriligin nerede baslarsa.
dinle sevdigim bu ayrilik saatidir
dunya var olali beri cirkin ve soguk
ergec icecegimiz bir ilac gibi
tadi dudaklarimizda acimsi, buruk
bu saatte gozyaslari, yeminler
bos bir tesellidir inandigimiz
perde kapaniyor, filim bitiyor iste
o hic bitmeyecek sandigimiz
goruyorsun konusacak bir seyimiz kalmadi
sadece bakislarimizda huzun
iste ayrilik bu; hic beklemedigimiz
o ikiz kardesi olumun
anliyorum bir daha gorusemeyecegiz
bu son bulusmamizdir seninle
yeni bir hayata basliyacaksin artik
onunla, o yeni sevgilinle.
anliyorum artik o opecek ellerini
kulagina aski o fisildayacak
icinde bir pismanliktan baska
benden eser kalmayacak.
sigarani sondur, kalkabiliriz
on adim sonra yollarimiz ayrilmali
sakin aglama ve bir sey soyleme bana
insan ayrilirken bile buyuk olmali.
