Tag Archives: ki

Nefesler

4 su dinlerim gok anlarimalevi tenime sigmazteni canla butunlerimbuyur bedenime sigmaz demiri tavinda dovmeliemekten urunu saglamaliyarini bugunden giymeliyariyolda durmak olmazdegistri ki degisesinkarsitinla celisesinbilesim yollar ugragigelisim sinir tanimaz

Korkarım

ay soluk solugayildizlar akla ziyan bir irilikteuzaydan yanmis kibrit kokulari koklasam korkarim koklamasamgizli yilan isliklariyla ozsuyu zaptediyorhenuz birer iskelet gibi ciplakasagidan yukariya agaclari cicekleri uyandi uyanacak koparsam korkarim koparmasamoyle yogun bir elektrikle citirdar ki saclarikim degse tutasacak dokunsam korkarim dokunmasamgozleri bir yangin baslangicidirdudaklari kirmizi alarmugultusu sehre yayilir sokak sokak tutulsam korkarim tutulmasam -korkunun kralligindan

Kim kaldı

silah atilmiyor guvercin sakirtisidir safakta yaldizlanansadirvanda su ihlamurlarda ezan gorkemli bir namaz ugultusuheyhathamzabey cami-i serifinden kim kaldikim kaldi eski selanikten laternalar susutu surahiler tenha tek kibrit cakilmiyorkim kaldi ittihat ve terakkideno jonturkler ki – haricten evrak-i muzirra celbederlerdi – o fedailer ki barut oksururler sakal tiraslari mavi kirmizi biyiklari biber kim kaldimudafaa-i hukuk cemiyetinden avci… Read More: Kim kaldı »

O kadar güzel bir yüzdü ki…

o kadar güzel bir yüzdü ki gelip geçici olamazdı ya da bir resimdi çizilmiş yastığıma onunla hep bir uçurum kıyısında gibi seviştik kanatlanıp birbirimizin uçurumuna sevişmek bir şiir bir uçurum dengesidir yer çekiminin ve akıl çekiminin dışında

Aşk iki kişiliktir

değişir rüzgarın yönü solar ansızın yapraklar; Şaşırır yolunu denizde gemi boşuna bir liman arar; gülüşü bir yabancının Çalmıştır senden sevdiğini; İçinde biriken zehir sadece kendini öldürecektir; Ölümdür yaşanan tek başına aşk iki kişiliktir. bir anı bile kalmamıştır geceler boyu sevişmelerden; binlerce yıl uzaklardadır binlerce kez dokunduğun ten; yazabileceğin şiirler Çoktan yazılıp bitmiştir; Ölümdür yaşanan tek… Read More: Aşk iki kişiliktir »

Bir Ermeni General

usanıp sevişmekten bir ermeni general atıvermiş kendini senmişel kulesinden bir çocuk ki öperken uzanır annesinden o çocuğu boynundan asıvermeli derhal Çünkü sığmıyor çocuk koskocaman adama Çünkü tuhaftır biraz, çocuk olmak eskiden sahi, civcivler vardı-bazen anlatır annem ne güzel bükermişim boyunlarını ama ve ben o dar büyücü -upuzun kara şapkam yeniden doğururken alışkın bir tavşanı kendime… Read More: Bir Ermeni General »