Tag Archives: bir

Yaşayabilme İhtimali

soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam… ben seninle bir gün veyselkarani’de haşlama yeme ihtimalini sevdim. İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında (ankara’da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman) özlemeye başladım herkesi.. ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra.. bizim kemalettin tuğcu’larımız vardı…… Read More »

Siverekli şeho

sokulsan rahmanların şeho dağ rüzgarı kokardı öpsen kıl?dı şeho, koklasan duman bilmezdi şalvarının renginin neden değiştiğini ve kentte duvar yazılarının neden eksildiğini siverek ovasına akşam inerdi şeho avluda tütün sarardı geceleri sorsam birilerine: “-şeho ne bilir” derdi… oysa o, bildiği kadar ve bildiği gibi yaşardı ilkmayıs sabahlarının güzelliğini bozkırı, yağmuru ve nal seslerini daha çınlar… Read More »

Sivası unutma şiiri

-asım ve metin ağabey ile behçet?in anısına riyakar ve yalancıdır şarap aşklarıoralarda güneşe bırakılmış bir avuç kar gibi erirlerbiz o vakitlerde şiir söylerizama yiterışıktagündüzleri bileylenen bıçakların kıvılcımları *bizdoluvakitlerdeşiirsöyleriz okursunuzboş vakitlerdeyanarak biz, gülerek siz öle öle geçeriz ıslıkla geçtiğiniz durakları… *sonra boşanır zembereğinden bütün zamanlarşiir söylerizasıl şimdi eşkiyadır, tedbil gezer şiirimiz! a yazacağızzal amaa belli kic… Read More »

Neyi anlatıyorum ben bir ozan çırağı bile olamazke

ışıdıöfkemde dolandı gün allı-morneydi az önceo zifiri karanlıkağarmadan ortalık selam civan dostbozkır mı uyanangüne dönmüş çorak toprakseslerle hele yokla kendini bahçesi olurmuş acılar ülkesinintomurcuksuz, çiçeksizçocukları oyuncaksız, şekersiz önceleri böyle değildi insanbir alageyik seker ormandamağrur, atikacılar yürür insanlarla yollarda insan, ilkyaza vuranöfkeye gül sunandoğruya dost, eğriye düşman sevda olmalıkaranın karanlığındapusatsızsevda olmalıbir uçtan bir uca ağlamaksız ve… Read More »

Kurtulamazsın

-35 yaşıma- önce sesinisonra yankısını çaldırdın şu beton ormanındabu kent de tükürdü aşklarınakal orada!artık hiçbir şeyden kurtulamazsınıslanmışsın bir kere oğlumyaş günündekuruyamazsın…

Hayat gül kokulu bir sağanak yine

gözlerimin önünde ıslak dağların kabaran yalnızlığıne varsa uçurumlar eşiğindehüzünlerle yalpalayan ne varsagözlerimin önünde ve hayat gül kokulu bir sağanak yinebirşeyler anlatmak istiyor hayatve alıp götürmek bir şeyleri kurt sofralarınagün batıyorgün batıyor bukağısı paslı bir sevinç oluyor yalnızlığım unutuyorum sevgilim suretinidurgunluğun “niçin” di unutuyorum gün batıyor ürkek yıldızlar dolanıyor yalnızlığımaumurumda değil ne yağmur ne ayazne de… Read More »