Tag Archives: bir

Yağmur yağar gibi

ormanlarda yuvasını yitiren bir kuş görsem sen gelirsin aklıma. beni alıp uzaklara götüren bir düş görsem sen gelirsin aklıma. gönlüm viranedir, yakılmış, yanmış hayal mermerinde hatıram donmuş. asırlar öncesi duvara konmuş bir taş görsem sen gelirsin aklıma. toprak, ağacın her hali güzel gölgesi, meyvesi hem dalı güzel nerede, ne zaman faydalı, güzel bir iş görsem… Read More: Yağmur yağar gibi »

Yolların sonu

bilir misin hancı bugüne kadarhanından kaç yolcu çıktı bu yola?sıladan gurbete giden yolcularkaç damla gözyaşı döktü bu yola? getirmeden bu yolların sonunukaç yolcu durak yaptı hanınıkacçyolcu bu yolda verdi canınıecel kaç yolcuyu çekti bu yola akar bir oluktan beş dağın karıdemişler adına hasret pınarıŞu mezarı gölgeleyen çınarıkimin için kimler dikti bu yola? kaç aşık bu… Read More: Yolların sonu »

Aşk bitti

– f.e.s. ve öbürleri için- bir aşk nasıl biterse öyle bitti bu aşk da uzun bir hastalık gibi aralıksız dinlediğim alaturka bir fasıl gibi gökyüzüne bakmayı, dostlara mektup yazmayı Çiçekleri sulamayı unutmuşluğum gibi bitti. bir aşk nasıl biterse öyle bitti bu aşk da yürümeyi yeniden öğrenen felçli bir çocuk gibi sokağa çıkmalıyım şimdi ve çoktandır… Read More: Aşk bitti »

Konuğum Ol

bir akşam konuğum ol oturup konusalım biz bize anıların çubuğunu yakıp uzatalım geceyi biraz. geçmişe bir el sallayıp yaşanan günleri konusalım ve günlerin üstüne çöken dumanlı, isli havalardan kendimize daha az zaman ayırsak da olur geceden cünkü boğulabilir insan yalnız kendini düsünmekten kapağı açılmayan kitaplar unutulmuş aşklar gibidir kitaplardan söz edelim ve onların gizli kalmış… Read More: Konuğum Ol »

Ana

-Öner in anası için- kayıp duruyor bakışları duvardaki resme ve kapıya oğul mu beklediği, sevgili mi belli ki yaşıyorlar hala uzun uzun yaşıyorlar belli ki bırakıp gittikleri anılarıyla Çıkıp gelirler bir gün belki Üşümüştür çünkü toprağın soğuk yalnızlığında birisi Öteki arkasında parmaklığın

Kalbim Unut Bu Şiiri

uğuldayan ve hep uğuldayan bir orman kadar üşüyorum şimdi yanlış rüzgarlar esiyor dallarımda yanlış ve zehirli çiçekler açıyor kanımda kocaman gözleriyle bir cığlık su ve ses kadar beklediğim ne kaldı geride,bilmiyorum uzanıp uyumak istiyorum gölgeme yine sarılmak o kocaman gozlerin uğuldayan rüzgarlarına bir acıyı yaşarım bi zehirden Çicekler üretirim kömür karası uçurum kadar bir yalnızlık… Read More: Kalbim Unut Bu Şiiri »