Category Archives: Sunay Akın

Noktalı virgül

virgül hiç susmayan bir davulun tokmağı çağırır kelimeleri kağıtlardaki düğüne nokta tepeden inme sonradan görme son verir yazının özgürlüğüne biraraya geldiklerinde hemen çıkar üste acımasız nokta virgül ise gariban boynu bükük ezilir altta

Sana Yakın

birdostun sıcaklığın Öylesine yaslamak istiyorumki başımı ya omzunu uzat sevgilim ya da telleri kopuk bir kemanı kanadının altına sığınacak bir kuş arayan eskimiş saçak gibiyim sensiz yada bütün balinalarının kıyıya vurup intahar ettiği bir deniz bir hitit çanağıyım toprağa gömülü ve sen İlk kazısını yapan bir arkeolog ürkekliğiyle ellerinin arasına al beni tek dileğimdir çünkü… Read More »

Heykel

yalnızca ben bilirim diktatör heykellerine pislemek için göç ettiğini dünyadaki bütün kuşların

Naftalin

eksik olan bir yanı vardı askımızın bir filminde üç beş figüran dövüp ata binmemesi gibi cüneyt arkının haberin olsun vermedim eskiciye yrtık ayakkabılarımı nasıl ayrılırım ki onlardan kapınızın önünde az mı cıkarıp giymistim naftalinledim bende kalan yün kazagını söylemiş miydim size naftalin ki güvelere karsı kullandığı kimyasal silahıdır anıların…….

Minare

top oynayan arkadaslarını minareden gördügü için acelecidir ezan okuyan cocugun sesi……