böyle mi karşılayacaktın beni bakışların böyle mi olacktı ne ummuş ne düşünmüştüm? hani o şaheser gözlerin dolacaktı neler vadetmiştin bana giderken gözlerin alev alev yanmalıydı İçin titreyerek “hoş geldin” derken ellerin sevgiyle uzanmalıydı gözlerime öyle bakmamalıydın o harikulade dakikada elbet beni yapayalnız bırakmamalıydın bana sonsuz bir ümit vermemeliydin karşımda ağlamasan da nihayet bir saniye olsun… Read More: Karşılama »
sana geldim, içim ümitlerle dolubeni sarhoş etme İstanbul, ne olurbir gün ben de eririrm caddelerindeÇürür kemiklerim adım unutulur yine sen kalırsın dipdiri, sımsıcakgöğün bulutların, denizlerin kalıroynama İstanbul, benimle oynamabir gün öldürür beni bu dert, bu kahır ezilmiş ellerimin arasında başımbu yeryüzünde başka çarem kalmamışİşte gelip kapılarına dayanmışım karşında yıkılmış bir duvar gibiyimbeni sarhoş etme, başım… Read More: Üstüme varma İstanbul »
ne zaman elime bir kalem alsam sana seslenmek geliyor içimden güzelliğini hatırlıyorum bir yaz günü yine gemiler geçiyor uzaklardan biz yosun kokulu rıhtımlarda el ele Şehirlerden istanbul,aylardan temmuz ne zaman elime bir kalem alsam geçmişi seninle yeniden yaşiyoruz ne zaman elime bir kitap alsam hep seni okuyorum inanır mısın istiyorum seni anlatmalı bütün romanlar sevilen… Read More: Hatırlama »
ben bu gönül tezgahındaaşk dokudum, aşk okudumerenlerin dergahındaaşk okudum, aşk dokudum her güçlüğü bile bilegöznuruyla, sabır ileyumak yumak, çile çileaşk dokudum, aşk okudum bir ömür yana yakılayazdığım sığmaz aklaacımadım kırkdört yılaaşk okudum,aşk dokudum sevgi insanlığın özüodur aydınlatan bizihak yolunda oldum terziaşk dokudum, aşk okudum. günahından, sevabındanİçtim aşkın şarabındanuluların kitabındanaşk okudum, aşk dokudum aşk için şan… Read More: Aşk okudum- aşk dokudum »
ben nice İstanbul?lular gördüm sana gelinceye kadar kirli paçavralara benzerdi insanları dostluktan, vefadan yoksun. bölünmüş, dağılmış, parçalanmış ve herbiri kendi ağırlığıyla ezilmiş, yorgun. yüzümde dolaşan birer iğrenç böcekti gözleri bir tutsam yapışır kalırdı ellerime en çirkin yerleri evlerinde bulduğum yalnızlık sokaklarında bulduğum upuzun bir kahırdı. günler boyunca bir başka karanlık gelirdi karanlığın biri kaybolunca güneşler… Read More: İstanbul Yoktu Sen Olmasan »
ne zaman ayrılık saati gelse en vazgeçilmez yerinde yaşamınduysak ayak seslerini akşamınve sokaklardan elayak çekilsebir ürpertiyle duyarım o zamanseni çağıran sesi uzaklardan ne zaman ayrılık saati gelsebir gariplik çöker içime birdenkalan tek anı gibi bir devirdendurmadan çalınır o gamlı bestesanki bilir dem hazin öykümüzübulutlar ağlar, kararır gökyüzü ne zaman ayrılık saati gelsebir çaresizliğe anlatır gibibirden… Read More: Güller ağlar içimde »