acilmis sarmasik gulleri kokulariyla baygin en gorkemli saatinde yildiz alacasinin gizli bir yilan gibi yuvarlanmis icimde kader uzak bir telefonda aglayan yagmurlu genc kadin ruzgar uzak karanliklara surmus yildizlari mor kivilcimlar geciyor daginik yalnizligimdan onu cok ariyorum onu cok ariyorum heryerimde vucudumun agir yanik sizilari bir yerlere yildirim dusuyorum ayriligimizi hisettigim an demirler eriyor hirsimdan… Read More »
beni koyup koyup gitme, nolursun durduğun yerde dur kendini martılarla bir tutma senin kanatların yok düşersin yorulursun beni koyup koyup gitme, nolursun bir deniz kıyısında otur gemiler sensiz gitsin bırak herkes gibi yaşasana sen İşine gücüne baksana evlenirsin, çocuğun olur beni koyup koyup gitme, nolursun
biz yalnızlıktan doğduk o dagdagalı sudan biz yani erdoğan ayşenur ali ve ahmet birkaç litre kan bir hayli kemik epeyce korku sanki bir tesbih koptu tane tane savrulduk köy köy bucak bucak memleket memleket yani afyon adilcevaz akçadağ turgutlu birkaç litre kan bir hayli kemik epeyce korku buzlu mehtap alçakca kesmişti yolumuzu bütün kapılardan açıkca… Read More »
yağmurdan çıkıp geleceksin hanneliseyağmur gözlerinden çıkıp gelecekbir öğle sonu paritte hannelisebir kahvede grands boulevards türküsünü çalacaklar paris ve yapraklar sararmış etrafımdaseinee kanat vurup bir rüzgar geçiyorgare dorleansda saat şimdi üç diyecekyağmurdan çıkıp geleceksin hannelise gözlerine bakıp sanki mavi deyeceğimsanki çocuk diyeceğimaydınlanacaklarbalığa çıkmış bir ihtiyar rıntımdasuya atıp söndürecekcigarasınıbir öğle sonu pariste hannelisebir kahvede grands boulevards türküsünü… Read More »
ben ölürsem akşamüstü ölürüm Şehre simsiyah bir kar yağar yollar kalbimle örtülür parmaklarımın arasından gecenin geldiğini görürüm ben ölürsem akşamüstü ölürüm Çocuklar sinemaya gider yüzümü bir çiçeğe gömüp ağlamak gibi isterim derinden bir tren geçer ben ölürsem akşamüstü ölürüm alıp başımı gitmek isterim bir akam bir kente girerim kayısı ağaçları arasından gidip denize bakarım bir… Read More »
ben mi?evet… bir gun cikip gidecegim kapilari,evleri,dergileri,huzunler birakarak… bir cicek merhaba diyecek… hos geldin diyecek dag… orman gulumseyecek… animsayislarin,bekleyislerin,umitlerin yada umitsizliklerin hirslarin,yarislarin,tasalarin kalktigi yerde tam anlatinin kaldigi yerde baslayacak siir… hic kimseye seslenmeyen,kendi kendine yeten sadece… kendi mantigi;kendi guzelligi icinde tutarli… ama halkin yasantisi girecektir oraya,cunku yasayan buyuk bir seydir halk… deniz ve ufuk girecek,karinca… Read More »