Author Archives: Berdan

Rübap

uzakta inleyen şu rübap neden?böyle gecelerden teselli ararruhuma aşina bu titremedenanladım onun da bir hicranı var her name bir hayal yaşatıyorduŞarkın efsaneli köşelerindengeçenler durup bu kim diye sordugecenin koynuna füsun serperken ruhları uyutan bir şuh sihirbazbu içli kadının nermin ellerielinde inleyen o esiri sazyasla mı uyuttu şen sahilleri?

Yangın

yanıyor! yanıyor! müthiş terrakelerÇekiyor aguşuna o adüvv-i beşervaldeler haneler yetimlersemaya kalkmış istimdat eden ellervaldesiz pedersiz kalmış masumlargaipten halikten medet beklerbir zaman pür-gurur gezen zenginlerŞimdi hakirbakıyor bu nar-ı cehenneme gözler dalıyorağır ağırher yerde ah ü eninher yerde iftiraktalilerine isyan ediyorbütün bu halk. 6 kanun-ı evvel 1330 (19 aralık 1914)

İntikam

İntikamım alın diye bağırıyorhaç asılmış camilerİntikamım alın diye bağırıyorsüngülenmiş masumlarİntikamım alın diye bağırıyorÖksüz kalmış yetimlerİntikamım alın diyehep ağlıyor dedelerİntikamım alın diyehep inliyor semalarİntikamım alın diyebağırıyor rumelisen ey ulu neslin evladıbu feryada susacaksın öyle mi? pazar, 1331 (1915)

Ölümün sırrı

Ölümün sırrını sordum bir gencegüldü de bu ani suale önceÖlüm dedi, ölüm bir hiçtir bencegençliğimi yalnız aşk ile ördüm rast geldim ak saçlı bir ihtiyaralanetler ederdi bir eski yaresorunca ölümü dedi bir çareÇünkü rüya gibi bir hayat sürdüm bu sırrı sormağa karar verdim benhayatı hicranla dolu ölüdenbaktı boş gözlerle ayet okurkendedi ben hayatı ölümde gördüm

Tahirle Zühre Meselesi

tahir olmak da ayıp değil zühre olmak da hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil, bütün iş tahir?le zühre olabilmekte yani yürekte. mesela bir barikatta dövüşerek mesela kuzey kutbunu kefe giderken mesela denerken damarlarında bir serumu ölmek ayıp olur mu? tahir olmak da ayıp değil zühre olmak da hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.… Read More: Tahirle Zühre Meselesi »

Saat 21-22 Şiirleri

ne güzel şey hatırlamak seni:ölüm ve zafer haberleri içinden,hapisteve yaşım kırkı geçmiş iken.. ne güzel şey hatırlamak seni:bir mavi kumaşın üstünde unutulmuş olan elinve saçlarındavakur yumuşaklığı canımın içi İstanbul toprağının..İçimdeki ikinci bir insan gibidir seni sevmek saadeti..parmaklarının ucunda kalan kokusu sardunya yaprağının,güneşi bir rahatlıkve etin daveti: kıpkızıl çizgilerle bölünmüş sıcak koyu bir karanlık..ne güzel şey… Read More: Saat 21-22 Şiirleri »