Category Archives: Ümit Yaşar Oğuzcan

İstanbul Yoktu Sen Olmasan

ben nice İstanbul?lular gördüm sana gelinceye kadar kirli paçavralara benzerdi insanları dostluktan, vefadan yoksun. bölünmüş, dağılmış, parçalanmış ve herbiri kendi ağırlığıyla ezilmiş, yorgun. yüzümde dolaşan birer iğrenç böcekti gözleri bir tutsam yapışır kalırdı ellerime en çirkin yerleri evlerinde bulduğum yalnızlık sokaklarında bulduğum upuzun bir kahırdı. günler boyunca bir başka karanlık gelirdi karanlığın biri kaybolunca güneşler… Read More »

Yoklukta Bir Adam

büyüdü gözleri büyüdü yuvarlandı boşluktan bir duvar çöktü ansızın bir ayna parçalandı bir adam çıldırdı yokluktan elleri vardı damar damar parmakları vardı ince uzun saçları vardı okşanmamış dudakları vardı öpülmemiş gözleri vardı mahzun. bir böcek girdi kafatasına kemirdi ümitlerini bütün beklemekten çatladı dudakları uzattı ellerini var olmaktan öteye duydu çağrışını ölümsüzlüğün. nasırlı ayaklarına prangalar ak… Read More »

İnsanoğlu

– i – ne tuhaftır şu insanlar kimi zincirler içinde hür kimi esir olmaktan bahtiyar kimi de benim gibi bin bir şeyi düşünür ne tuhaftır şu insanlar kimini yel alır, su götürür kiminin çilesi sürer mezara kadar kimi de gününü gün etmeyi düşünür – ii – İnsan insanın kadrini bilmezmiş meğer anlaşılamadı gitti mısralarım Çünkü;… Read More »

Ayrılık günü

ben nice ayriliklar gordum omrumcekuslar gordum; kirilmis kolu, kanadiayri dusmus sevdiginden kuslar gordumhic bir ayrilik bana bu kadar komadi ayriligin bir agridir vurur sakalarimdave buyur gozlerimde bir okyanus kadarderinden ses verir icimde bir telsonra, birdenbire kirilir, kopar yeryuzu cekilir altindan ayaklarimingecer basima coken bir tavan gibi gokyuzudurmadan calinir kulaklarimdasarkilarin en huzunlusu seni alip uzaklara giden… Read More »

Yitik

hep o kadındır düşündüğüm gecelerdeki aklıma dudakları gelir durup dururken girer yatağıma apansız bir meltem gibi uzaklarda bir saat onikiyi vururken ben bu kadını sevdim bir zaman, sırılsıklam dolardı içime, ömrüm onunla uzardı doymazdım ela gözlerine ne kadar baksam küçücük, beyaz elleri, ayakları vardı neydi o sevişmelerimiz deli-divane? bitmezdi o geceler, dinmezdi açlığımız saatler durur… Read More »

Doremifa

İşte uzaklara gittim çok uzaklara kıyısında bu soğuk denizlerin seni düşünüyorum doremifa ayaklarımın altında kumlar çıtırdıyor başımda büyük dalgaların sarhoşluğu denizin yeşilinde gözlerini görüyorum köpüklerin beyazlığında ellerini senin için balıklar tutuyorum vazolar dolusu kırmızı balıklar yeşil balıklar mor balıklar canım sıkılıyoru dudakların aklıma geldikçe tutup denizleri sarıya boyuyorum gökyüzünü siyaha bu bulutlar sana benziyor bu… Read More »