agaçlar düsürmüs yapraklarini. yollar tüketmis yolcularini. ve aylar… ve aylar geçismis yillarini. ben senden kalanla seni beklerken. saçlar yitirmis siyahini. gönül çogaltmis âhini. ve kalbim… ve kalbim çekmis silahin. ben son kursunla seni beklerken. gözler akitmis yasini. Ömür almis gitmis basini. ve saatim… ve saatim sasirmis zamanini. ben son nefesimle seni beklerken.
kartalin pençesinde kaldi gönlüm. damla damla kan damlatiyor… dalgalarin derinliginde kaldi gönlüm. dalgiçlar bile ulasip getiremiyor… kan çiçekleri açti gönlüm. ask gülücükleri saçti gönlüm. zarurî ayrilik bir nevî ölüm. gülünü aradiginda kayip bülbülüm.
seni görüsüm oldu uzaktan… gözlerine yandim gülistan. canima canindan can katan. senden baska olmaz gülistan. gülünce yüzünde güller açan. bakinca gözünden isiklar saçan. aklimdan hiç çikmayan… gülüm, gülüm gülistan. bir tutku seni düsünmek. resmine bakip sevinmek. gelecegin günü beklemek. bir sevinç, bir özlem, gülistan.
uyansam, uyandirilsam simdi, çok geç olmadan. bu rüya kötüye gidiyor, uyandirin beni bu uykudan. gördüklerim çok gerçekci, acaba yaniliyormuyum? herkes yasiyorda, ben mi uyukluyorum! yürüdügüm yollarin sonu çikmaz sokak. hiç yabanci degil bu yol, ayaklarim önceden geçmis olacak. bilmiyorum bu kaçinci geçisim bu yoldan, bir kisir dönence. uyanmayi bekliyorum, ayni dönemeci tekrar görünce! istiyorum kalkmayi,… Read More »
kuslar ötmeden uyanirim. vakit seher vakti, zaman dar. her yer alaca karanlik içerisinde. disarda rüzgar uguldar, içerde gözlerim kaçan uykuyu kovalar… beyaz dolabin, beyaz çekmecesine takilana kadar. kuslar ötmemistir hâlâ… seni yazdigim günlük gelir elime çekmeceyi açtigimda. orta sayfasinda senin resmin. sayfalar çevrilir birer birer, ve resmine ulastigimda, hersey tükenir… hersey anlamini yitirir, mânasini kazanir.… Read More »
hayat agacimin yapraklari seyrek seyrek. seni gönlümden silmek için ilahî-ask gerek. batan günün ufkunda uçusan kuslara özenti, hem kanat gerek, hem de yön gerek! seni göreyim diye yollari seyran eyleyen, gözlerimde ki ürkek bakislara nur gerek. günesten yükselen isinlari misal eyleyen, hem isi gerek, hem de parilti gerek!