Üstüme varma İstanbul

By | June 26, 2009

sana geldim, içim ümitlerle dolu
beni sarhoş etme İstanbul, ne olur
bir gün ben de eririrm caddelerinde
Çürür kemiklerim adım unutulur

yine sen kalırsın dipdiri, sımsıcak
göğün bulutların, denizlerin kalır
oynama İstanbul, benimle oynama
bir gün öldürür beni bu dert, bu kahır

ezilmiş ellerimin arasında başım
bu yeryüzünde başka çarem kalmamış
İşte gelip kapılarına dayanmışım

karşında yıkılmış bir duvar gibiyim
beni sarhoş etme, başım dönüyor
Üstüme varma İstanbul, kederliyim.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.