Berdan.Net

Son dönemde Google’un yeni bir iÅŸletim sistemi üzerinde çalıştığıyle ilgili haberler doÄŸru çıktı. Google’ın internet tarayıcısı Chrome tabanlı olacak bu iÅŸletim sistemine Google Chrome OS adı verildi.

Netbook türü platformlar için hazırlanılan iÅŸletim sistemi web-tabanlı olacak ve 2010′un ikinci yarısında kullanıcıların hizmetine sunulacak. DiÄŸer bir deyiÅŸle Google’ın cloud-computing tutkusu gerçeÄŸe dönüyor.

Google yetkililerinden Sundar Pichai, Google Chrome OS’nin, gün içerisinde zamanının çoÄŸunu internet başında geçirenler için hazırlandığını ve kiÅŸisel bilgisayar kullanımında yeni bir dönem baÅŸlatmayı hedeflediklerini söyledi.

Tarayıcıda çalışan bir iÅŸletim sistemi aslında çok daha eski bir geçmiÅŸe sahip. Web’in yeni yeni yaygınlaÅŸtığı dönemden öncesinde, tarayıcılardan çalıştırılan bir iÅŸletim sistemi düşünülmüş, fakat gerekli altyapı saÄŸlanamadığı için vazgeçilmiÅŸti.

Google Chrome OS, hız ve güvenlik konusunda “basit ve etkili” çözümler sunmayı vaadediyor.

hiçç kanser olmaz onlar
gnl.mdr.ler
holidingler
politikapçıklar
t.s.k.ler
t.k.k.lar
hiç hiç kanser olmazlar
ama bizim yaman durduÄŸu yerde
pankreas kanseri ölür
nedini bir şair tanır yunan
adı pankreatitis
yani yeni bir rol

(güle güle seslerin sessizliği)

anne diyemeyeceğim artık bir başkasına,
sesimin anneme seslenirkenki tonuyla
tatil dönüşlerinde annemin uğrayacağım evi yok,
beni seven birileri olacak mı yine de
gidip koşulsuz uzanacağım bir yatak,
saçlarımı okşayacak bir el
ama ben anneme de bütün bütüne
bırakamadım kendimi
saçlarımı okşarken, yorulur şimdi
bırakır şimdi diye düşünürdüm
ve çılgınca yaramaz, beyni boş
denecek kadar yaramaz,
ve hastalıklı denecek kadar duyarlıklı
bir çocuktum çocukluğumda
dizlerine oturduğum birgün, indim utanarak,
kısa pantolonumdan fırlayan
ve bana artık büyümüş gelen dizlerimle
oysa ilkokul ikide ya var ya yoktum daha
o zaman tanıdım sonsuz geniş caddelerini karsın,
sonsuz geniş göğünü ve o zamanlardan kaldı
yüreğimde sonsuz bir uçurum duygusu
annem hiçbir zaman bilmedi bunları
yüreği büyümüş bir çocuktum ben
gizli gizli ne kadar çok ağladım
bir gün öleceğini düşünerek onun
annem yok artık,
onun yüreğindeki ben de yokum,
yani annemle tanımlanan ben de öldüm onunla
Åžimdi,
yeni bir tanıma alıştırmalıyım kendimi,
Åžimdi ,
ben kendimi düşünmezken bile
kim düşünür beni…

güz güneşi benzeşiyor bahar güneşiyle
biri kışa girerken biri kıştan çıkarken
biri yeni bir aşk öncesinse bir kederden sonra
biri biten bir aÅŸktan sonra kedere girerken

annem yok artık. beni düşünen kalbi yok. bitti.
umutsuz olmak istemiyorum.
umutsuzlugun bir çıkar yol olmadıgını biliyorum.
annem yok artık, yeryüzü çok gördü onu,
kalabalığın arasında kuş gibi çırpınan varlığını
Çok gördü
dalgın yüregini çok gördü
bizim için çarpan, kaygılarla dolu yüreğini.
annem yok artık. bu kesin. gelinecek bir yere gitmedi.
İşte geldim çocuklar demeyecek
nasılsın yavrum demeyecek
sobanın yanında oturup uzatmayacak yorgun ayaklarını,
sabah kahvaltılarının masası olmayacak artık,
yine gel demeyecek,
Çıkarken ben kapıdan, çıkıp karanlığa karışırken
yeni bir dönemi başladı ömrümün,
annemin olmadığı dönemi,
onu yüregimin üstüne nasıl bastırmak
İstediğimi bilemeyecek artık.
gençlik dönemleri birşey anlatmıyor bana,
aklımda hep son dönemlerinin annemi
hayatım sürüp gidecek,annem olmadan,
Çocuklarım oldugunda onlara annemi anlatabileceğim
sadece.
fotoğraflarına bakacaklar,
ufarak,biraz mahsunca bir kadın
küçücük tozlu pabuçlarıyla merdivenleri tırmanıp
kapımı açıp girmeyecek
yüreği dopdolu, trafikten insanlardan şaşkın,
kocasına sıgınan biraz bütün fotograflarında
hayatım rüzgar gibi akıp geçiyor,
uÄŸultulu bir rüzgar gibi akıp geçiyor hayatım…