Berdan.Net

askti o! degistiren tum gecelerimi
askti o! beni durup durup yenileyen
oydu, duygulu yapan hoyrat ellerimi
oydu, doludizgin gidisime dur diyen

bir bicakin keskin yuzunde kan lekesiydim
askti yine beni yikayan, aritan su
boyle ak pak olacagimi bilir miydim?
icimde acmasaydi o sevmek duygusu

ben bir tutsagim simdi sevgiye, gonullu
cozmeyin ellerimi, zincirlerim kalsin
gorsun prangalarim o dogacak gunu

ve bu dunyaya ask dolu siirlerim kalsin
seninle her yerde guzel, her zaman yeni
istemem, sensiz hatirlamasinlar beni.

sus pus olmuş, puslu bir İstanbul muydu yüzün, yoksa
çok bildik hüzünler mi taşınmıştı yüzüne
dolmabahçede, çay tadında….
divit ucuyla yazılmış bir aşkın sureti vardı avuçlarında,
tarih bir başka iklimin kıvamını gösteriyordu.
ben rehnedilmiÅŸ yelkovan gibi… hani akrepi seven ama
yüreÄŸi takvim yokuÅŸlarında….

sinemada elinin elimde terleyişinin bir anlamı olmalı,
sesinin sesimde yankılanmasının.. sanki perdedekine
üzülmüş ya da sevinmişsin de tesadüfen akmış yüzün
içime.. yalan! sen perdeye bakıyorsun, fikrin benim
seyir defterimde.. ve ben amerikanca bir filmi kürtçe
seyrediyorum…

kadın, beyoğlunun bir kış akşamında,
üstündeki deri montun sahibine küs, soğukluğundan
muzdarip yürüyordu.. adam da.. yürümek hiçbir şeyi
çözmüyordu, bazı aralık akÅŸamlarında… parmağında
yaralı bir öyküyü taşıyordu adam.. kadının yüzünde
bir hüzün… hüzünlü aralık akÅŸamında bir yüzük…
yüzüğün yüzünde dünya güzeli bir kadının kehaneti..
.. soğuğun ve karanlığın vehameti!

hayatı, bir başkasının pantolunu gibi, küçültülmüş,
daraltılmış.. İlk sahibinin o pantolonla yaşadığı şeyler,
yani pantolonu pantolon yapan anılar, bazı ilkbahar
bereleri yüzünden yapılan yamalar, ter tüketen
yazlar… hepsi daraltılmış.. yaÅŸananlara bir beden
büyük geliyor artık hayat!

bir aşkı paylaşmak için çok geç, bir paylaşıma aşık
olmak içinse erken.. beni sevda yerimden vurdu yine
zaman.. Şimdi sana söylenecek tek cümle:

bende sana yetecek kadar ben kalmadı…