Berdan.Net

birdostun sıcaklığın
Öylesine
yaslamak istiyorumki başımı
ya omzunu uzat sevgilim
ya da telleri kopuk
bir kemanı

kanadının altına sığınacak
bir kuÅŸ arayan
eskimiş saçak gibiyim sensiz
yada bütün balinalarının
kıyıya vurup intahar ettiği
bir deniz

bir hitit çanağıyım
toprağa gömülü
ve sen
İlk kazısını yapan
bir arkeolog ürkekliğiyle
ellerinin arasına
al beni

tek dileğimdir çünkü benim
sana yakın bir sunay akın.

ben nice İstanbul?lular gördüm sana gelinceye kadar
kirli paçavralara benzerdi insanları
dostluktan, vefadan yoksun.
bölünmüş, dağılmış, parçalanmış
ve herbiri kendi ağırlığıyla ezilmiş, yorgun.
yüzümde dolaşan birer iğrenç böcekti gözleri
bir tutsam
yapışır kalırdı ellerime en çirkin yerleri
evlerinde bulduğum yalnızlık
sokaklarında bulduğum upuzun bir kahırdı.
günler boyunca
bir başka karanlık gelirdi
karanlığın biri kaybolunca
güneşler doğardı görmezdim.
bir ses durmadan ölüme çağırırdı beni
bilmezdim bu şehirde senin yaşadığını.
bilmezdim…

zindandı bütün meyhaneler
duvarlar karaydı
köhne bir bizans eskisiydi İstanbul sensiz.
semt semt bir ağır yorgunluktu
sürekli bir aldanıştı sokak sokak
benden en uzak sevgilerde yaşadım yıllarca
o büyük yalanlarda yaşadım.
senden habersiz bir ölü gibi
senden uzak zamanlarda yaşadım.

mabetler yıkıldı içimde
umutlar hayaller yıkıldı
bir gün bütün İstanbul yıkıldı.
sokaklar kaydı ayaklarımın altında
gün oldu kalabalık meydanlarında inançlarım yıkıldı
gün oldu
gözlerime çiviler çakıldı merhametsiz.
toz toz oldum, duman duman oldum
aldığını geri vermedi yıllar
yitirdim kendimi bu rezil ÅŸehirde
seni buluncaya kadar.

eskiden bir lale hatırlardım
yada mavi mavi bir deniz Ä°stanbul denince
serin rüzgarlar okşardı saçlarımı
rıhtımlar balık balık kokardı.
ne zaman
yumsam gözlerimi bir gemi kalkardı.
vapur düdükleri durmadan öterdi.
eskiden bir İstanbul vardı bilmediğim
bana yeterdi.

sonra kaç yıl yaralı bir hayvan gibi
gezdim sokaklarında
sonra kaç yıl bir sevgi aradım
İstanbul?u aradım.
belki de seni aradım bilmeden
ayaklarımın dibinde den,izler can çekişti
Şehirler parçalandı
bir çağ öldü gözlerimin önünde
benim en güzel çağım öldü.
bizi topraktan yarattılar
gel gör ki…
bu ÅŸehirde
benim toprağım öldü.

seni aradım bu şehirde yıllarca
yana yakıla seni..
sen kimdin, sen neredeydin kimbilir.
hep böyle sensizmiydi bu şehir.
bu ÅŸehir Ä°stanbul?muydu ?
Öyleyse sensiz yaşanmazdı bu şehirde
gemiler demir almazdı
trenler iÅŸlemezdi
sen olmasaydın
bir ömür bitip
yepyeni bir ömür başlamazdı içimde
bahar gelmezdi
ağaçlar çiçek açmazdı
seni bulmasaydım
ve ben yoktum
Ä°stanbul yoktu
sen olmasaydın.

seviyormusun artık söyle,
ellerin diline düştük,
ben rezil oldum, sende kepaze.
alemi varmıydı,
dün bana saksı attın,
hemde içi çiçekli,
ağır geldi, kafama,
ee.. sanada baktım,
artık söyle,
seviyormusun be, ne olur bir ÅŸey de,
geçemez oldum evinin önünden,
camında çiçek görünce, hemde saksılı,
eyvah be, geliyor ÅŸimdi.
İçinde çiçek, dışında saksı,
sanamı bakayım, çiçekli saksıyamı.
artık karar ver,
saksı atmadan önce,
ya çiçek,
yada, sevgini gönder.