Berdan.Net

ey zavallı vatanım
neden böyle ağlıyor
neden midir, çünkü ona
evlatları bakmıyor
………..

oÄŸul– bakmaz isem ben sana
haram olsun türklük bana
Ä°ÅŸte ana gidiyoruz
vatan için ölmeye
gidiyorum öleceğim
dönmeyeceğim geriye

…

ana– git oÄŸlum git
vatanına hizmet et
vatan için kanını
her ÅŸeyini feda et
nişanlına köyüne
her ÅŸeyine veda et

…

oÄŸul– gidiyorum ben ana
selam söyle babama
yavukluma söyle ki
ağlamasın hiç bana

23 Åžubat 1330 (8 mart 1915)

sehirde bir kasvet,
rüzgârda bu dâvet,
enginde hürriyet,
serde gençlik varken,
beyaz açilirken
bu mavi sularda
her gün binbir yelken,
Âni bir kararda,
edip sehre veda,
niçin acep niçin
sen de bir geminin
yolcusu degilsin?
sehirde bu kasvet,
rüzgârda bu dâvet,
enginde hürriyet,
serde gençlik varken.

saplanti sanirsin bakislarimi,
âmâ gözlerim medet beklerken.
akinti sanirsin gözyaslarimi,
veda sözlerim sitem eylerken.

efkârini maziye mâl etme,
bu yagmur da birgün diner.
anilari kendine yük etme,
gün gelir hepsi üstüste biner.

sanirsin, zenginler oldu fakir.
krallar görüldü hor ve hâkir.
kan revana dönen aleminde,
hayalin gitti, geriye kaldi kir.

ideoloji öldü, diyor bir bay.
artik beni ne sayarsan say!
aydinlik karanliga maglup,
bende siyah ellerinde kobay!

meçhul bir parlama gözlerinde
belki bir daha dönmeyeceksin..
gizemli bir ağlama sözlerinde..
belki bir daha dönmeyeceksin..

nazarınla doğdu içimde güneş
İntizarınla uzun yıllara eş
aylardan bir oldu, günlerden beş
belki bir daha dönmeyeceksin..

tebessüm etseydi gözlerin giderken
mektuba veda busesini koyarken
her giden.. bir şekilde dönerken
belki bir daha dönmeyeceksin..

yaprak gibi sonbahar da düşen
kuğu gibi, ilk baharı bekleyen
benim gibi ellerini özleyen..
belki bir daha dönmeyeceksin..

sensizlikte oldu gözlerim vâhâ..
kimsesiz duygularım kalktı şaha
dönmeyeceksin belki de bir daha
belki bir daha dönmeyeceksin.

sessiz bir damla dahi olsa,
süzülmesin yanaklarından.
benim gözlerim dahi dolsa,
güller saçılsın dudaklarından.

bağlamasın bakışların ufukları,
çaresizliğin.. kör düğümüne.
vuslatına değin, taşısın umutları,
sadece.. ikimizin düğününe.

bir hüzün çöker, içime nisan yağmurlarında.
seni hatırlar, seni anarım.
İlk tanışmamız, ilk sarılmamız,
İlk öpüşmemizdi, o yağmurların altında.
el ele gezer, gözlerimizde kaybolurduk,
kalplerimiz titrerdi bakıştığımızda.
sarmaÅŸ dolaÅŸ otururduk banklarda.
sevgimiz ÅŸemsiyemizde sanki,
islandığımızı bilmezdik,
Ä°ÅŸte ne zaman nisan yaÄŸmuru yaÄŸsa,
bir hüzün çöker içime, seni hatırlar, seni anarım.
Ä°lk sevgiydi ikimizinki de,
Ä°lk sevgiliydik, birbirimize.
ellerimiz hiç ayrılmazdı,
ta ki ayrılık zamanı gelinceye kadar.
son görüşme, son sarılmamız,
gene nisanda yaÄŸmurla oldu.
aÄŸlayarak veda ettik birbirimize,
gözlerimizde gene kaybolmuştuk, son defa,
ama ,
hıçkırıklara boğulduk,
hiç unutmadım seni,
ne zaman nisan yaÄŸmuru yaÄŸsa,
bir hüzün çöker içime, seni hatırlar, seni anarım.