Berdan.Net

Amerikalı bilim adamları, gündüz uykusunun sadece yorgunluÄŸu almakla kalmayıp, beynin yeni bilgileri öğrenme yetisini artırdığını tespit etti(Oysaki Peygamber Efendimiz 1400 yıl önce bunu belirtmiÅŸti:) amerikalı prof’lar 1400 geriden geliyor). AraÅŸtırmalarının sonuçlarını Amerikan Bilimsel Ä°lerleme TopluluÄŸu’nun (AAAS) San Diego’daki yıllık toplantılarında sunan bilim adamları, günde 1,5 saat kestiren gönüllülerin kendilerini zorlayan anlama testlerinde daha iyi sonuç aldıklarını belirtti.

Berkeley’deki California Ãœniversitesi’nde yapılan araÅŸtırmada, beynin yeni öğrenilecek bilgiler için kısa süreli hafıza süreci oluÅŸturacak yer yaratmak amacıyla uykuya ihtiyacı olabileceÄŸi kaydedildi.

Deneyde, saÄŸlıklı yetiÅŸkin deneklere sabahleyin zor bir anlama testi uygulandı ve genellikle tümü benzer notlar aldı. Daha sonra bunların yarısı “siesta” yapmaya gönderildi, ardından da baÅŸka bir test yapıldı. Bu sefer uyku çekenler, uyumayanlardan daha iyi sonuçlar aldı.

Bilim adamları, beynin elektrik faaliyetini kontrol ettiklerinde bu sürecin, derin uykuyla rüya süreci arasındaki bir uyku aÅŸaması olabileceÄŸini ve hızlı göz hareketi olmayan bu aÅŸamada, beynin hippokampüsünde bulunan gerçek temelli hatıraların “geçici bellek”ten ön-yüz korteks adı verilen bölgeye taşındığını düşünüyor.

yağmurdan çıkıp geleceksin hannelise
yağmur gözlerinden çıkıp gelecek
bir öğle sonu paritte hannelise
bir kahvede grands boulevards türküsünü çalacaklar

paris ve yapraklar sararmış etrafımda
seinee kanat vurup bir rüzgar geçiyor
gare dorleansda saat şimdi üç diyecek
yağmurdan çıkıp geleceksin hannelise

gözlerine bakıp sanki mavi deyeceğim
sanki çocuk diyeceğim
aydınlanacaklar
balığa çıkmış bir ihtiyar rıntımda
suya atıp söndürecek
cigarasını
bir öğle sonu pariste hannelise
bir kahvede grands boulevards türküsünü çalacaklar

insan kendisine raÄŸmen yaÅŸayamaz
kalbimiz beyaz derken biz siyah diyemeyiz
diyemeyiz hannelise
sen mutlaka lichtenstein dükalığından bahsedersin
yapraklarını döker ıhlamur ağaçları katedralin önünde
ben içimde müstesna bir ateş bahçesi donatırım
bembeyaz
bembeyaz hannelise

kelepçeler; âh o kelepçeleri taktigin ellerim
matemin hüzünlü ekseninde dönüyor ha bire.
kulaklarimda bir mâhkumun sessiz iniltileriyle,
yalinayak; bosluklarda ilerliyorum sensizlige.
nereye gider bu yolun sonu, nereye çikar?
bu gönül bu kesmekesten ne zaman bikar?

kelepçeler; bilinmez yollarin garip yoldasi
ve korkular; heyelan gibi gelmekte üzerime.
bir sona yaklasirken, bir sondan kaçisi,
temsile özenmekte ayriligin soguk haliyle.

kelepçeler; sanki bileklerimde izi kalmis.
yanaklarim hâlâ islak; lâkin gözlerim akmis.
hiçkiriklarin âh-ü figâni sarmis da olsa,
benimle gülen, benimle aglayan güller solmasa.

kelepçeler; titreyen ellerimde benimle tutsak.
bir ayriligin.. yikimin.. ve ihtimalin sahidi.
suskun dudaklara yazilan izdirabin kitabi.
sayet varsa, kavusmanin, sabahsiz gecesi

uyansam, uyandirilsam simdi, çok geç olmadan.
bu rüya kötüye gidiyor, uyandirin beni bu uykudan.
gördüklerim çok gerçekci, acaba yaniliyormuyum?
herkes yasiyorda, ben mi uyukluyorum!

yürüdügüm yollarin sonu çikmaz sokak.
hiç yabanci degil bu yol, ayaklarim önceden geçmis olacak.
bilmiyorum bu kaçinci geçisim bu yoldan, bir kisir dönence.
uyanmayi bekliyorum, ayni dönemeci tekrar görünce!

istiyorum kalkmayi, uyanmayi, herseyi silip bastan baslamayi.
gayretimi tazeleyip yola koyulmayi, onu aramayi.
bulmayi, beni uyandiracak olani, kapisina köle olmayi.
o ki, beni yasatip, yapan imtihani, ögreten aklimi kullanmayi!

rüyamda bir dünya var, akarsulari soguk, denizleri derin.
bir de levhâ var, yaziyor: mânayi maddeden ayirt edin!
içimde bir fisilti; bir gün ayrilacagim ama bu kadar mi çabuk?
dünya hayati, bitirmem gereken yolculuk!

yollar eskisi gibi degil artik, sokaklar da degisik.
insanlar ayni, lâkin rüyalardan açilmis birer pencerecik.
bir uyanisa dogru ilerliyorum simdi, içimde haykiris…
rüyamin sonu belliymis meger, ölüme uyanis!

bilir misin hancı bugüne kadar
hanından kaç yolcu çıktı bu yola?
sıladan gurbete giden yolcular
kaç damla gözyaşı döktü bu yola?

getirmeden bu yolların sonunu
kaç yolcu durak yaptı hanını
kacçyolcu bu yolda verdi canını
ecel kaç yolcuyu çekti bu yola

akar bir oluktan beş dağın karı
demişler adına hasret pınarı
Şu mezarı gölgeleyen çınarı
kimin için kimler dikti bu yola?

kaç aşık bu yolda zaman eritti
kaç yorgun hanında terin kuruttu
bu taşlı yol kaç çarığı çürüttü
kaç topuğun kanı aktı bu yola?

yollar kıvrım kıvrım dağlar sıralı
düşünürüm yollar beni yoralı
kaç ceylan iniyor böğrü yaralı
her gecenin seher vakti bu yola?

ben bilmedim gitti nolur sen söyle
bu yollar kararsız uzar mı böyle?
yar için çekip karşıki köyde
hangi göz kaç sene baktı bu yola?