Berdan.Net

-babam sair bedri ilhana …-

olmuyor neyleyim
olmuyor velinimetim efendim
olmuyor yirminci asirda
tarz-i kadim uzre gazeller soylemek
besiktasa yakin hanesi yerle yeksan oldu nedimin
baki o enis-i dilden
bir yahya kemal kaldi hal-i hazirda
ayiptir efendim ic bade guzel sev demek
var ise akl-u suurun
ayiptir bu zamanda yardeyip yar isitmek
kivilcimlar kaymali
insanlarim dedikce sair kaleminden
zaten omrumuz ruzgarli sular gibi dalgali
kimseler baslamaz medar-i maiset derdinden
kim okur kim dinler siham-i kazayi?
yalniz alip verilir bir selam kalmistir
nabi efendiden

sen benim velinimetim efendim
ben senin hayr-ul-halef
sen vakt-i zamaninda
uyan derdin uyan ey mest-i habinaz
uyan artik uyan
bense uyandim hab-i gafletten
uyan derim uyan ey esirler dunyasi!

beşikler vermişim nuha
salıncaklar, hamaklar,
havva anan dünkü çocuk sayılır,
anadoluyum ben,
tanıyor musun?

utanırım,
utanırım fukaralıktan,
ele, güne karşı çıplak…
Üşür fidelerim,
harmanım kesat.
kardeşliğin, çalışmanın,
beraberliğin,
atom güllerinin katmer açtığı,
Şairlerin, bilginlerin dünyalarında,
kalmışım bir başıma,
bir başıma ve uzak.
biliyor musun?

binlerce yıl sağılmışım,
korkunç atlılarıyla parçalamışlar
nazlı, seher-sabah uykularımı
hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar,
haraç salmışlar üstüme.
ne iskender takmışım,
ne şah, ne sultan
göçüp gitmişler, gölgesiz!
selam etmişim dostuma
ve dayatmışım…
görüyor musun?

nasıl severim bir bilsen.
köroğluyu,
karayılanı,
meçhul askeri…
sonra pir sultanı ve bedrettini.
sonra kalem yazmaz,
bir nice sevda…
bir bilsen,
onlar beni nasıl severdi.
bir bilsen, urfada kurşun atanı,
minareden, barikattan,
selvi dalından,
Ölüme nasıl gülerdi.
bilmeni mutlak isterim,
duyuyor musun?

Öyle yıkma kendini,
Öyle mahzun, öyle garip…
nerede olursan ol,
İçerde, dışarda, derste, sırada,
yürü üstüne-üstüne,
tükür yüzene celladın,
fırsatçının, fesatçının, hayının…
dayan kitap ile
dayan iş ile.
tırnak ile, diş ile,
umut ile, sevda ile, düş ile.
dayan rüsva etme beni.

gör, nasıl yeniden yaratılırım,
namuslu, genç ellerinle.
kızlarım,
oğullarım var gelecekte,
herbiri vazgeçilmez cihan parçası.
kaç bin yıllık hasretimin koncası,
gözlerinden,
gözlerinden öperim.
bir umudum sende,
anlıyor musun?

-bayram bilge tokere-

can özünden besmeleyi çekende
dil yanmazsa ben yanarım sultanım
hak uğruna bir sefere çıkanda
yol yanmazsa ben yanarım sultanım

arzuhalim ulaşırsa divana
korkarım ki taban değer tavana
Çiçeğimden zerre girse kovana
bal yanmazsa ben yanarım sultanım

göz utanır gönül dostu görünce
can tutuşur candan selam gelince
bülbül olup bir bahçeye girince
gül yanmazsa ben yanarım sultanım

aşıklık içimde doğduğu zaman
taş yanar göz yaşım yağdığı zaman
mızrabım sazıma değdiği zaman
tel yanmazsa ben yanarım sultanım

Üzülmedim erkenine geçine
akıl yordum herşeyine hiçine
söküp yüreğimi atsam içine
göl yanmazsa ben yanarım sultanım

alev alev ruhta, canda bu ateş
bakmakla görülmez bende bu ateş
bırakılsa hangi günde bu ateş
yıl yanmazsa ben yanarım sultanım

dosta mektup yazma vakti gelirse
yazar postalarım kısmet olunsa
mektubumun mahiyetin bilirse
pul yanmazsa ben yanarım sultanım

bağladım nefsimi zincir yulara
dünyayı duvara astım gel de gör
rahatı huzuru attım kenara
Çileyi bağrıma bastım gel de gör

yürüdüm sel oldum, durdum göl oldum
mazluma, mağdura kıvrak dil oldum
zulüm sıcağında serin yel oldum
yürekten yürege estim gel de gör.

sonu hatırladım, ilki duyunca,
kula kul olmadım ömür boyunca!
hakkın zehirini içtim doyunca
batılın balina kustum gel de gör.

Ülfetim olmadı iriler ile
ağıla girmedim sürüler ile;
Ölümden korkmayan diriler ile
selamı, sabahı kestim gel de gör.

aşk ceylanı emzirince sütünü
taşa çalıp, kırdım benlik putunu
düşmanımdır inkarcının bütünü
allah dostlarıdır dostum gel de gör.

bazı kötülüğü kovdum elimle
bazı kötülüğü yerdim dilimle
gücüm yetmeyince kendi halimle
haksıza buğzettim, küstüm gel de gör.

Çıkar için laf davulu çalmadım
hiçbir yerden makam, rutbe almadım
bildimse söyledim, korkak olmadım
bilmediğim yerde sustum gel de gör.

sözün yine hep aşktan yanaysa
sevgilim sen sakla bir kaçağı
belki yorgun ve yaralıdır hâlâ
ölüm basmıştır son sığınağı

sus ve sadece dinle sessizliği
perdeleri çek ışıkları söndür
bir selam bir haber gönderir belki
sesleri hiç duyulmayan dostlar

bir cigara sar bitlis tütününden
bir çay demle sonra, anısı kalsın
bekle başında onun sabahadek

belki benim sana böyle sığınan
yapayalnız ve öylesine yorgun
kimliği duvarlarda kalan bir kaçak

bu dünyadan gider olduk
kalanlara selam olsun
bizim için hayır dua
kılanlara selam olsun
sela verin kastımıza
gider olduk dostumuza
namaz için üstümüze
duranlara selam olsun

ecel büke belimizi
söyletmiye dilimizi
hasta iken halimizi
soranlara selam olsun

eceli gelenler gider
hepsi gelmez yola gider
bizim halimizden haber
soranlara selam olsun

tenim ortaya açıla
yakasız gömlek biçile
bizi bir asan vechile
yuyanlara selam olsun

derviş yunus söyler sözün
yaş doludur iki gözün
bilmeyen ne bilsin bizi
bilenlere selam olsun