yeşil deniz gibi gözleri vardı
beyaz tüyleriyle bir küme kardı
ağzını süsleyen sedef dişlerdi
baygın nazarı ta ruha işlerdi
severken aldatıp birden kaçardı
okşarken apansız pençe açardı
onda bir kadının gururu vardı
sürmeli gözlerinden riya akardı
sedef, safir ve kör uyku, dünden
kalan bir aynaya vuruyor düş gibi
ve kâhinin her remil atışında ölüm
kara deÄŸil, karada havada ve suda
ağlayan narım da çatladı çünkü ben
Çocuklarımı kaybediyorum dağlarda
dağlar ki ceylan yurdu, bir gülistan
olsun içindi düşerse yolu Şahmaran?ın
ve anılardır diye bilinen Şahmaran
belleÄŸin derin kuyusundaki uykusunu
bir hançerle kesip çıkmalıdır günyüzüne
ve bırakarak derisini çöl iklimlerine
tozlaÅŸan ve durmadan tozlanan keder
sedef, safir ve kör bir uykuya dönerken
Çöl hep çöldür, daima çöl, gri söylence
ve buhurun incelttiği ölümcül bir büyü
gülen ayvamı soruyorum ağlayan kızımı
nerdesin bunca zaman ey Åžahmaran
dağlar ceylan yurdudur, bir gülistan
düş yollara, keder öcünü almalıdır çünkü
