Berdan.Net

karışan saatler içinde hâtırana
bazı sabahlarla ikindiler yan yana,
değişik gülleri sanki tek bir baharın;
bâkir hülyasıyla beyaz ve ürkek yarın,
o sükût bahçesi, ufkunda kuş yerine
hasret kanat çırpar düşünen ellerine…

hep aynı nağmede çılgın dolaşan yaylar,
bir yıldız kervanı gibi haftalar, aylar
hep aynı hayalin peşinde bu yolculuk,
hep gül yangını ve bahar sıtması ufuk…

tenha bir ucunda gecenin bir sır gibi
fısıldanan adın kardeş, dost ve sevgili,
durgun havuzların süsü ten rengi çiçek
bir mevsim cümbüşü içinde süzülerek
Ömrün gecesinde ve kader rüzgârında
bir ürperme olur çıplak omuzlarında…

uyu! gözlerinde renksiz bir perde,
bir parça uzaklaş kederlerinden.
bir ruh gülümsüyor gibi derinden,
mehtabın ördüğü saatler nerde?

varsın bahçelerde rüzgar gezinsin,
yaÄŸmur ince ince topraÄŸa sinsin,
bir baÅŸka alemden gelmiÅŸ gibisin,
dalmış gözlerinle pencerelerde.

hep o kadındır düşündüğüm gecelerdeki
aklıma dudakları gelir durup dururken
girer yatağıma apansız bir meltem gibi
uzaklarda bir saat onikiyi vururken

ben bu kadını sevdim bir zaman, sırılsıklam
dolardı içime, ömrüm onunla uzardı
doymazdım ela gözlerine ne kadar baksam
küçücük, beyaz elleri, ayakları vardı

neydi o seviÅŸmelerimiz deli-divane?
bitmezdi o geceler, dinmezdi açlığımız
saatler durur muydu? zaman geçmez miydi ne?

bir şey var o geçmiş yıllarda bıraktığımız;
bulamaz gözlerimiz uzun uzun arar da
aksimizden bir eser kalmadı aynalarda.