HoÅŸumuza giden bir mesaj iletisi, haber, müzik, video, resim vs. olduÄŸunda Facebook’un ‘beÄŸen’ (like) tuÅŸunu kullanıyoruz ki çevremizdeki insanlar da bizlerin neler beÄŸendiÄŸini görsün ve bu ÅŸekilde paylaşım artsın diye.yillarin gerisinden geliyor acim.
bir ben vardim, bir de sen canim.
avare gönlümde çoktur anin;
bir ben vardim, bir de sen canim.
senden kalan bir resim, tek tesellim…
sessizce gidisin olur ecelim.
bir avuntu seni bekleyisim…
bir ben vardim, bir de sen canim.
kalbim, sana verdigim emanet.
gidisinle sandim koptu kiyamet.
geride biraktigin say ki bir ceset.
bir ben vardim, bir de sen canim.
yillar sonra geldi mektubun.
ardindan da yesil tabutun.
simdi kaldi tek bir avuntum:
bir ben vardim, bir de sen canim.
haberin var mı taş duvar?
demir kapı, kör pencere,
yastığım, ranzam, zincirim,
uğruna ölümlere gidip geldiğim,
zulamdaki mahzun resim,
haberin var mı?
görüşmecim, yeşil soğan göndermiş,
karanfil kokuyor cıgaram
daÄŸlarına bahar gelmiÅŸ memleketimin…
nedense bütün resimlerde ben
böyle mahzun ve perişan çıkarım
hep böyle hayata kapalı durur
gülmesini unutmuş dudaklarım
artık canından bezmiş kimselerin
hazin bakışı parlar gözlerimde
İçinden adamlar arabalar geçer
Çizgiler alnımda bir büyük cadde
aynada saçlarımı düzeltirim
bir perde iner yüzüme alçıdan
o, bin mumluk ampullerin altında
korkarım korkarım fotoğrafçıdan
bakışlarım gümüş camlara sorar
elbisemin eskiliÄŸi belli mi
sonra karşıda küçük bir noktaya
dikerim kahverengi gözlerimi
kabahat objektifte camda deÄŸil
onlara yalı gözlerle bakarım
nedense btün resimlerimde ben
böyle mahzun ve perişan çıkarım
