ay çok mu gecikti nerdeyse çıkar
sen yalnızlığıma varır varmaz
az sonra yaÄŸmuru durduracaklar
rüzgarı değiştirdim
ustura ağzı poyraz
yok canım yıldızları unutmadık
mutlaka yerlerinde bulunacaklar
kenarı yaldızlı mavi bir karanlık
sütlü çıplaklığını örtecek kadar
senin için olduğu asla bilinmeyecek
yapraklarını birden dökecek dutlar
Şafak sökerken sekiz on kadar şimsek
balkonda işlemeli müstesna bulutlar
ayak bastığın an şehir de değişebilir
yoksa moskovamı
belki berlin belki dakar
belki 30lardan mehtap yorgunluğu İzmir
körfezde şerefine donatılmış vapurlar
nerede ne zaman kaç kere yaşadık
nasıl bir sevdaysa eskitememiş yıllar
bitirdiğimiz herşeye yeniden başladık
dudaklarımızda birbirimizden mısralar
Etiketler: asla, ayak, belki, berlin, bir, mavi, poyraz, ya, yok
görmediğim bir bambaşka durum var
sizin şehrin kızlarında savcı bey
yaklaşanı ta yürekten vururlar
kan kokuyor gözlerinde savcı bey
gayeleri gönül kırmak dal gibi
bakışları çifte favül bal gibi
Ülkeler fethetmiş bir kral gibi
gurur dolu pozlarında savcı bey
kaş yaparken, göz çıkarır elleri;
Çok silahtan tesirlidir dilleri
hayret ettim, bir tuhaf ki halleri
poyraz eser yüzlerinde savcı bey
derviş olup çıktım tığsız, tebersiz
İlk görüşte avladılar habersiz
piÅŸirdiler beni tuzsuz, bibersiz
kebap oldum közlerinde savcı bey
bölüştüler gönlüm ile aklımı
davacıyım, ara benim hakkımı…
bir yol göster, haklı mıyım, haksız mı?
yorulmayın izlerinde savcı bey.
Etiketler: benim, bey, bir, dilek, dolu, eser, gibi, ilk, ki, kral, poyraz, yol
“eski güzel ÅŸeylerden deÄŸil,
eni kötü ÅŸeylerden baÅŸlamak gerekir.”
-walter benjamin-
göç
geçer
geçer ayrılıklar baladı
siyah bir orman olur gençliğimiz
böze böyle pay kalır
bize böyle pay kalır…
*
aÄŸla sömürgem… belki dönemem
oralarda usul usul talazlanan nelirlerde yaz kalır
kış yanar, düş üşür yüreğimde
aÄŸlarım… gözyaşım beyaz kalır
sonra askerler yeniden kuşatırlar aşınmış kaleleri
bin havaar parçalar gecenin döşeğini
ocaklar iniler, yas büyür, orta yerde kan kalır
dıngılavada* peştemalli çocuklar havuzlara işerler
gözlerinde bir mahmur özlem kalır…
derken bir ankara, bir poyraz beni döve döve içeri alır
yollar da giderek uzaklaşır… giderek uzaklaşır
fahişeler terli kasıklarıyla sabaha uğurlanır
kuşlar inkar edilir, gökyüzü yağmalanır
ben büyürüm bu kederle kalbim uslanır…
*
ağla sömürgem! ağla ve kucakla kumral delikanlını
buralarda çatılmış bir tüfeğim böğrümde taflan kalır
şimdi kızılayda oturmuşum hasretin kancasında
geçer zaman, geçer yıllar, günlere bir yeni hazan kalır
*
aÄŸla sömürgem… sen hep maÄŸlup bir aÄŸlayışta
ben uzak susarım bu mağlubiyet için hep anlayışta
çöpçüler bu geceyi de piç edip süpürdüler
ben ise haber değeri bile olmayan bir haykırışta
özleminle hala bir yakarışta…
*
ağla! ben de ağlarım gözyaşlarım özlemine az kalır
buralarda nem var! nem varsa sende kalır
daha çağırırken beni
anı bile kalmaya tenezzül etmeyen o dağ dorukları
sömürgem yaslar durur sesime kırgın ayrılıkları…
*
gittim
ve yittim!
oralarda usul usul talazlanan nehirlerde yaz kalır
yaslarım günleri yüzüme gözyaşım beyaz kalır
burada yıllar küfürle uğurlanır
ben büyürüm içimdeki haylaz çocukla
Etiketler: belki, bile, bir, bu, edip, er, eski, gazel, haylaz, hazan, kal, kalbim, olur, orta, poyraz, siyah, uzak, walter benjamin