Berdan.Net

Çok derinden hayal etmisim ki, kendimi bir an yaninda saniyorum.
derin bir nefes alip kaliyorum, ah ne vardi simdi yaninda olsaydim.
ellerim ellerinde.
gözlerinin derinliklerinde, seninle iç içe.
biliyorum imkânsiz, ama düsüncesi bile güzel..

sensiz yarinlarda ne yaparim acaba?

hayatimin akisi degisiyor, üzüntülerim var.
sensiz yasamak da zormus. ne yapayim?

bol bol seni düsünürüm..

hatirlarmisin, agaçlara salincak kurardik.
uçar gibi agaçlarin içine dogru sallanirdik.
ayrilik vakti geldiginde, uçarcasina evlerimize kosardik.
rüyalarimizda da ayrilmazdik, öylece uyuyakalirdik..

baska ne yapardik?

seninle baliga giderdik.
oradan çay bahçesine gelirdik.

o günlerde çok erken kalkardik.
günes dogar dogmaz birbirimize kavusurduk.

seninle kirlara giderdik, kirçiçekleri koparirdik.
o temiz havalarda dertlesirdik, azigimizı paylasirdik.
mutlu yarinlardan bahseder, gelecegimizi kurardik..

olmadi, yapamadik…

bekle beni yanina geliyorum, diye avaz avaz bagirmak geliyorsa da içimden,
susuyorum..
Çünkü çaylarimizi yudumladigimiz o çay bahçesinde degiliz..
hatta su an nerede oldugunu bile bilmiyorum ki..
adama deli derler..
ve sana kavustugum gün, iste o gün bir daha aglamayacagim..

donebilmek o donusu olmiyan yollardan
surekli bir aldanis bir daha bir daha
hic bitmeyecek gecelerden bir sabaha
cikabilmek ve sevmek durmadan usanmadan

konusmak konusmak gozlerle fisiltilarla
duymak buyulu sicakligini beyaz ellerin
her gecen dakika var oldugunu anlamak icin
yasamak arzu dolu dudaklarda, sarkilarla

unutmak ne varsa kotulukten yana
inmek sevilen gozlerin derinligine
oyle mutlu, oyle sarhos, alabildigine
bin yil icmek o sulardan kana kana

her gun ona kosmak daglardan tepelerden
her yerde, her zaman onsuz edememek
o en tatli hayal, en buyuk gercek
anlarsin tasan o gunlerden gecelerden

sonra bir gun o butun karanliklari yirtasin gelir
basini alip gidesin gelir uzak denizlere
artik her sey bos ve yalan sevdin ya bir kere
her yerinden bir bugu halinde o yukselir

sen yoksun artik anla yeryuzunde bir o var
onun elleri var, gozleri, dudaklari
anlarsin tenin besledigi zaman topraklari
ve hala seversin zaman bitinceye kadar

yeniden var olustur ya da bir baska turlu olustur bu
nice aldanmalardan sonra bir aska donustur bu.

18.45

en geç yediye çeyrek kala evdeyim
ben gelene kadar bütün üzüntülerinden kurtulmalısın
borcumuz varmış, derdimiz varmış düşünme
Ümitsizlik fakirlerin harcı değil

saksının yerini değiştir
göreceksin daha güzel olacak
aç pencereyi odamız havalansın
sonra mutlu geceleri düşün sabahları değil

gelir gelmez sarıl boynuma, öp beni
geçsin bütün yorgunluğum dudaklarında
doldursun yatakları aşkımız
biz de insanız elbet tanrı değil.

22.30

seni bir güzel öpmeliyim önce
dudaklarımın nelere kaadir olduğunu anlamalısın
sonra sen istemelisin yatağı
o baygın başdönmesini
o tatlı yorgunluğu
o ölüp ölüp yeniden var olmayı

yatağımız büyük olmalı büyük
bir odayı doldurmalı kucaklaşmamız
kırmızı ışığı sevmem
yeşil bir ampul yanmalı abajurda
dışarısı alabildiğine karanlık olmalı
senin mutlu aydınlığına inat
ve ben sabahın ilk ışıkları altında
seni bir kere daha sevmeliyim.

7.15

beni 7.15 de uyandır
akşamdan kur saati uyuyup kalmayalım
zamanlar içinde en güzel sabah çayı
sonra giyinip traş olmalıyım

artık ayrılmalıyız, üzülme
göreceksin akşam çabuk olacak
haydi gülümseyerek uğurla beni
son otobüse yetişmeliyim.