Berdan.Net

nâzım, ne mutlu sana
cân ü gönülden,
ferah ve emin,
«merhaba,» diyebildin.
sene 940.
aylardan temmuz.
ayın ilk perşembesi günlerden.
saat : 9.

mektuplarınıza böyle mufassal tarih atın.
Öyle bir dünyada yaşıyoruz
ki en kalın kitaptan çok yazısı var :
ayın, günün ve saatın.

merhaba, çocuklar.

bir geniÅŸ
bir büyük «merhaba» demek,
sonra bitirmeden sözümü
yüzünüze bakıp gülerek
? kurnaz ve bahtiyar ?
kırpmak gözümü…

biz ne mükemmel dostlarız ki
kelimesiz ve yazısız
anlaşırız…

merhaba, çocuklar,
merhaba cümleten…

gün açar,
karın verir yağmurlu toprak.
Ä°ncesu deresi, merhaba.
saçakta serçeler daha çılgındır,
bulutlarda kartal,
daha çalımlı.
koparır göğsünden bir düğme daha,
tezkere bekliyen biri.
Ä°ncesu deresi, merhaba.

genç bayraklar vardır,
barış düşünür,
kuyularda işçi, mavilikleri.
ben hepsini düşünürüm,
yirmidört saat
ve seni düşünürüm,
karanlık, hırslı…
seni, cihanların aziz mevyası.
İlan-ı aşk makamından bir mısra,
yeerip, kımıldar içimde,
düşer aklıma gözlerin…

oysa murad alamam.
osya akdan-karadan
bilirim, payım bu kadar…
unutulmuş gülmeyi gözbebeklerim.
unutmuş dudaklarım öpmeyi.
Ä°ncesu deresi, merhaba…

arınıyor, deviniyor gökyüzü
toz
ve ter karışıyor hayatıma

uzak git bölünüp dağılan
eksilip savrulan ne varsa!
…

merhaba doÄŸrulup dirilten yanm
ve deli dizelerime biriken çığlık
merhaba
uğultusu rüzgarların bahar akşamlarında

arnyor, deviniyor gökyüzü
akıyor zaman
sevdalar karışıyor hayatıma