unuttum, nasıldı annemin yüzü
unuttum, sesi nasıldı annemin.
gece bir örtü olsun anılardan
kara yüreğime örtüneyim.
unuttum, nasıldı annemin gülüşü
unuttum, nasıldı ağlarken annem.
yaşam sallasın kollarında beni
küçücük oğluyum onun ben.
unuttum, elleri nasıldı annemin
unuttum, gözleri nasıldı bakarken.
kuru ot kokusu getirsin rüzgar
yağmur usulcacık yağarken.
siddetin söndürür yanan sinemi,
hayalî bir tereddütün dimaginda.
hiddetin döndürür hazan bendimi,
altunî bakislarin kiskacinda.
gülleri saçtin tan vaktime,
sevmeyi seviyorum derken.
hançeri çaktin tam kalbime,
giderken vaktinden erken.
nârinla boyandi bu kafes,
yalnizligin sitemkâr rengine.
hârinla yandi kuru nefes,
ayriligin cefakâr ellerinde.
tutkuyu sapladi mizragin,
kalan küllerin çok uzaklarina.
acaba kimi kaydirirsin,
kâküllerinin sok tuzaklarina?
son alevini de söndürdüm,
okyanuslarin ta ortasinda.
kalan izlerini de öldürdüm.
simdi kaçisim ala bora!
İlk önce bakışlarınla tanıştım.
gözlerindeki parıltıya alıştiı,
ve yalnızlığımı yenmeye çalıştım,
çalistim ama, aramıza koyduğun mesafelere takıldım.
senin buhranlı gecelerime ışık saçmanı ben mi istedim?
İkide bir karşıma çıkmanı, elimi tutmanı ben mi söyledim?
yoksa gönlümün her an seni anmasını ben mi arzuladım?
ben yalnız bir kuru ümide, bir sıcak sevgiye sarılmayı diledim.
bir hasret ki, günden güne vücudumu sarıyor,
sanki kör testereyle kalbim parçalanıyor.
umudunu yitirmiş ellerim tutunacak dal arıyor.
İdrak içinde bedenim hakka yöneliyor.
sende bir yıldız gibi kaymışsın ne çıkar?
sevginin kaynagi o, sevmemeye imkan mı var?
sahte sevgilere kanarak kalmışım bizâr…
yaradana bir gün dönmemeye çare mi var?
yadelden yanima cagirdim seni
gelmek istiyorsun birakmıyorlar
rüyada,mektupta albümde seni
bulmak istiyorlar birakmiyorlar
umutlar hayaldir acilar gerçek
Çileye muhkumsun,kim ne bilecek
ya bir kuru selam, ya bir top çicek
salmak istiyorsun, birakmiyorlar.
otuz yil agladin hep yana yana
yeter, yazik diyen olmadi sana
vefasiz dostluga kalles zamana
gülmek istiyorsun birakmiyorlar
Çalis derler ayak, bagli el bagli
konus derler,dudak bagli,dil bagli
kalk git derler, kapi bagli,yol bagli
kalmak istiyorsun birakmiyorlar
aydinlik ararsin hergün her yere
Çekerler önüne yedi kat perde
zulüm kimden gelir,adalet nerde?
bilmek istiyorsun,birakmiyorlar
yillar boyu uykularin bölündü
uçacakken kanatlarin yolundu
hayat hakkin vardi elden alindi
Ölmek istiyorsun birakmiyorlar.
gönül kurşun yemiş yaralı ceylan
döndüğü noktadan bin yıl uzakta
yürek ateş düşmüş kuru bir harman
yandığı noktadan bin yıl uzakta
ne nisan bozulur, ne düşer tetik
zaman kanlı tezgah,acılar mekik
umut yavrusun yitiren keklik
konduğu noktadan bin yıl uzakta
Şans ne ki? bir doğar,ölür bin kere
en güzel arzular kalır mahşere
sevginin meyvesi dalından
İndiği noktadan bin yıl uzakta
Çıkar oyunbazlar ikbal katına
tepeler dağları alır altına
dostluk sürücüsü vefa altına
bindiği noktadan bin yıl uzakta
esasta her canlı mutlak bir ceset
dunyamız soluyan ufak bir ceset
evren teneşirde çıplak bir ceset
yunduğu noktadan bin yıl uzakta
ne gariptir şu ayrılık günleri
bir dosttan da, düşmandan da ayrılsan
nedense bir tuhaf oluyor insan
derin bir sızı giriyor içeri
son bir defa bakarken caddelere
dükkanlara, evlere, kahvelere
hatıra yüklü kervanlar geçiyor
dolu dolu gözlerinin önünden
bu son yadigar mı bir ayrılık gününden
ne unutulmaz zamanlar geçiyor
ağır ağır biz farkında değilken
gökler masmavi, yaprak yemyeşilken
sen istediÄŸin kadar unutulmaz de
bu son dakika, bu vakitsiz yaÄŸmur
unutulur, azizim unutulur
başka ne yapılır böyle bir günde
kapanan bavul, çivilenen sandık
ve sonra kuru bir “allahaısmarladık!”
