ne içindeyim zamanın
ne de büsbütün dışında;
yekpare geniş bir anın
parçalanmış akışında,
bir garip rüya rengiyle
uyumuÅŸ gibi her ÅŸekil,
rüzgarda uçan tüy bile
benim kadar hafif deÄŸil.
başım sukutu öğüten
uçsuz, bucaksız değirmen;
içim muradıma ermiş
abasız, postsuz bir derviş;
koku bende bir sarmaşık
olmuş dünya sezmekteyim,
mavi, masmavi bir ışık
ortasında yüzmekteyim
mektup derken siir oldu bak gene
darilirsan ben ölürüm unutma…
taze sarmasigim hoyrat bedene…
sarilirsan ben ölürüm unutma
bir gün günes olur göle dogarsin
bir gün yagmur olup yola yagarsin
bir gün ciçeklerden koku sagarsin
yorulursan ben ölürüm, unutma
kiliç agzi yoldur ok ucu meydan
dikkat et;sen benim canimsin ey can
koyakta kekliksin kayada ceylan
vurulursan ben ölürüm unutma…
ask denince akli birak deli ol
isik isik gökten inen dolu ol
boz-bulanik akan yagmur seli ol
durulursan ben ölürüm unutma
dinlemek zor, anlatmak zor yar beni
göreceksin dertte gamda gör beni
gönül topragima yaptim türbeni
dirilirsen ben ölürüm, unutma
