o sozler ki acidir
mapusane avlularinda
demirli kirbaclar gibi saklar
o sozler ki sirasinda
cicek acmis bir nar agacidir
dag ufkuna vuran deniz aydinligi
sirasinda gizemli bicaklar
o sozler ki
imgelem sonsuzlugunun
atesten guludurler
kelebek carpintilariyla dogarlar olurler
o sozler ki kalbimizin ustunde
dolu bir tabanca gibi
olup olesiye tasiriz
o sozler ki bir kere cikmistir agzimizdan
ugrunda asiliriz
gidersen yıkılır bu kent, kuşlarda gider
bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında
yanlış adresteydik, kimsesizdik belki
sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar
biz mi yanlızdık, durmadan yağmur yağardı
Üşür müydük nar çiçekleri ürpeririken
gidersen kim sular fesleğenleri
kuşlar nereye sığınır akşam olunca
sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu
sustuğun yerde birşeyler kırılıyor
bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun
adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına
Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor
birde seni ekliyorum susuşlarıma
selamsız saygısız yürüyelim sokakları
belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar
geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar
adını bilmediğimiz doslar kalır yalnız
yüreğimize alırız onları, ısıtırız
gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam
gidersen kar yağar avuçlarıma
bir ceylan sessizliği olur burada aşklar
fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında
durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler
ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde
menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri
bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak
yangınları anımsatıyor genç ölülere artık
bulvar kahvelerinde arabesk bir duman
sis ve intihar çöküyor bütün birhanelere
bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun
İsyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim
sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın
devriyeler basıyor karartılmış evleri yine
gidersen yıkılır bu kent kuşlarda ölür
bir tufan olurum sustuğun her yerde
insan bir kere oluyor ne fena
bu duzeni degistirmeli
bir kere yasamali
cok cok olmeli
en buyuk kederler bizim icin
bizim icin karsiliksiz sevgiler
kor kuyular, cikmaz sokaklar bizim icin
dunyaya nasil gelmisiz sormayin
saygi deger annelerimiz incinmesin
her yerim ayri ayri olmeli
yoksa olum yok bana bdunyada
bir kursun beynime girsin
bir bicak kalbime saplansin
kizgin bir demir daglasin gozlerimi
sonra gelsin bir manga asker
sert bir komut
bir yaylim ates
birak kim baglarsa baglasin gozlerimi.
cok dusundum bilek damarlarimi kesmeyi
ronesans oncesi devirlerden kalma zehir icmeyi
ve dusmeyi yuksek kulelerden mermerler ustune
ayaklarima tas baglayip denizler altinda olmeyi
yine de olmedim goruyorsun, olmedim
o asagilik hesaplar, kucuk korkular birakmadi beni
belki de sen birakmadin, bilmiyorum
biraksaydin coktan unutmus olacaktin
halbuki simdi benden kacman da zor
anliyorum beni sevmen de zor
dedim ya bir yere kadar yasamak guzel
ama bir yerde olum guzel oluyor.
-35 yaşıma-
önce sesini
sonra yankısını çaldırdın şu beton ormanında
bu kent de tükürdü aşklarına
kal orada!
artık hiçbir şeyden kurtulamazsın
ıslanmışsın bir kere oğlum
yaş gününde
kuruyamazsın…
bugün iki kez yağdı yağmur
iki kez eskidim sanki
iki ömrü kolkola yaşadım
biri nergis bahçesi, diğeri mahşer yeri
hep iki şömine yandı yüreğimde
birinde ateşti diğerinde kül
ve iki kez aşık oldum
bundandır iki kez ölmüşlüğüm
sonra bir serüvende ikiye böldüm ömrümü
şimdi sömestrdeyim
ilk iki kitabımdan sonra sıtmaya tutuldu coşkum
daha depremlerdeyim
ve iki kere iki
kitabımda benim
ya çok eder
ya sıfır…
