Berdan.Net

akıyordu su
gösterip aynasında söğüt ağaçlarını.
salkımsöğütler yıkıyordu suda saçlarını!
yanan yalın kılıçları çarparak söğütlere
koşuyordu kızıl atlılar güneşin battığı yere!
birden
bire kuÅŸ gibi
vurulmuÅŸ gibi
kanadından
yaralı bir atlı yuvarlandı atından!
bağırmadı,
gidenleri geri çağırmadı,
baktı yalnız dolu gözlerle
uzaklaşan atlıların parıldayan nallarına!

ah ne yazık!
ne yazık ki ona
dörtnal giden atların köpüklü boynuna bir daha yatmayacak,
beyaz orduların ardında kılıç oynatmayacak!

nal sesleri sönüyor perde perde,
atlılar kayboluyor güneşin battığı yerde!

atlılar atlılar kızıl atlılar,
atları rüzgar kanatlılar!
atları rüzgar kanat…
atları rüzgar…
atları…
at…

rüzgar kanatlı atlılar gibi geçti hayat!

akar suyun sesi dindi.
gölgeler gölgelendi
renkler silindi.
siyah örtüler indi
mavi gözlerine,
sarktı salkımsöğütler
sarı saçlarının
üzerine!

ağlama salkımsöğüt
aÄŸlama,
kara suyun aynasında el bağlama!
el baÄŸlama!
aÄŸlama!

göğsümde 15 yara var!.
saplandı göğsüme 15 kara saplı bıçak!..
kalbim yine çarpıyor,
kalbim yine çarpacak!!!
?

göğsümde 15 yara var!
sarıldı 15 yarama
kara kaygan yılanlar gibi karanlık sular!
karadeniz boÄŸmak istiyor beni,
boÄŸmak istiyor beni,
kanlı karanlık sular!!!

saplandı göğsüme 15 kara saplı bıçak.
kalbim yine çarpıyor,
kalbim yine çarpacak!…

?

göğsümde 15 yara var!.
deldiler göğsümü 15 yerinden,
sandılar ki vurmaz artık kalbim kederinden!
kalbim yine çarpıyor,
kalbim yine çarpacak!!!

yandı 15 yaramdam 15 alev,
kırıldı göğsümde 15 kara saplı bıçak..
kalbim
kanlı bir bayrak gibi çarpıyor,
Çar-pa-cak!!

hakkındır yaramazlık.
dik duvarlara tırman
yüksek ağaçlara çık.
usta bir kaplan
gibi kullansın elin
yerde yıldırım gibi giden bisikletini..
ve din dersleri hocasının resmini yapan
kurşunkaleminle yık
mızraklı İlmihalin
yeşil sarıklı iskeletini..
sen kendi cennetini
kara toprağın üstünde kur.
coğrafya kitabıyla sustur,
seni «hilkati Âdem»le aldatanı..
sen sade toprağı tanı
topraÄŸa inan.
ayırdetme öz anandan
toprak ananı.
toprağı sev
anan kadar…

yaralı bayramlar geçti
mevsimler, bütün anlamlarıyla
yüreğin koyu yerinde birikenler
kendi takvimleriyle gelip geçtiler
gelip geçti şehirler ve ölüler
unutmadık
topraktan çobanyıldızına değin
hey yer
her ÅŸey
mümkündü
nazım kadar coşkulu
aragon kadar aşık
lorca kadar yaralıydık
unutmadık
orada bir coğrafya yağmalanıyor
orada gazetelerin ofset baskısı
orada yeniden yazıyorlar 835 satır
ve umudunu kaybetmeyen ÅŸehirler
gökyüzünün karanlık kefeniyle örttük
yıldızların delik deşık ettiği ölüleriz
adsız ölüleriz
adları bir coğrafya ile yan yana yazılan
gövdelerinizi unutmadık, unutmadık hiçbirinizi
savaşlar ve pazarlar çağıydı
aynı silahlardı kullandığımız
aynı çarşılar aynı kandı
sevgiye ve kurşuna açılmayan yüreklerden geçtik
pusu yataklarından, dağılmış bahçelerden
viran tarihten
uykuları çevik, namlularını oğulları gibi seven
Çocuklar gibi küsüp
kırda gelincikler gibi gülümseyen
musademe çocuklarını gördük
geçip gidiyorlardı
tarihin en uzun gecesinden
pazarlarda aynı kan
aynı paranın değiş tokuşunda
karanlık çarşılar
aynı kanlı tarih her defasında
bir biz kaldık bu kadar içindeyken hayatın
Ölüme yakın duran
bir de on binlerin korosunda haykıran
intifada intifada intifada
İki güzelliğimiz vardı bizim
ufkumuzdan inen
ve bir daha geri dönmeyen iki güzelliğimiz
birini kurşunlar, ötekini ofset baskılı resimler aldı
otuz üç kurşun sıkıldı her birimize
kutuplar kadar uzak, baba ocağı kadar yakın
doğunun gündüz ve gecelerinde
otuz üç yıldız
hala ışığınıi gönderiyor bize
birkaç çakmaktaşı cebimde gezdirdiğim
birkaç karanfil
yol için ipek, uyku için maya
kalbiniz için
kara bir yemin gibi çırılçıplak
kelimeler getirdim
kaybolmuş yüzyılların vatanında
Ölümün erken takibe aldığıi çocuklar
daÄŸlarda deÄŸilim sizinle birlik
yalnızca mataranıza su vermeye geldim
nazım kadar coşkulu
aragon kadar aşık
lorca kadar yaralı
serap ile hakikat arası
Çağın aşamadığıi uçurumlarda
gider gelirim gider gelirim
efsanelerin çeşitlendiği yol ağızlarındaki büyük kamaşma
anda gizlenen zaman
ateÅŸin avesta dili
bitkiler, otlar, kökler
dağlanmış dil, narin rengi
on binlerin dönüştüğü uğuldarken
doÄŸunun yeni defteri
topraktan çobanyıldızına değin
her yer her şey karanlık bir pusuda
yazının, tekerleğin, tarihin
ilk çocuklarından
ey büyük mezopotamya
iki bin yıllık gece
dön geri bak
kardeşlerim ölüyor kalbimin doğusunda

başlayan bir şey vardı unuttum
anımsamaya çalışıyorum şimdi
emekdar kelimelerle:
bahar
gençlik
bebek
Çiçek
deniz
İşçi
bağımsızlık
Özgürlük
eÅŸitlik
aÅŸk
mezarımda dönüyorum da
yuvarlanıyorum baştan kıça
kalafattan yeni çıkmış bir tekne
dalga olmayan dalgaların üstünde…

(güle güle seslerin sessizliği)

bir gul takip da sevdali her gece saclarina
cikti mi deprem sanirdin kara kiz kantosuna
titresir kadehler camlar kirilir alkislardan
muammer beyin gozdesi karantinali despina

capkin gulusu soyle faytona binisi kordeliadan
ne kadar baskaydi her kadindan her bakimdan
sinirsiz bir mutlulukta uyuturdu muammer beyi
ustalikla damittigi o tantanali asklarindan

isgal altust etti nasil da izmirde her seyi
ogrendi kullanmasini despina bu yanlis geceyi
korfezde parildayan yunan zirhlilarina karsi
miralay zafirula ispilandit palasta sevismeyi

gemi sinyallerinin gece bahcelere yansmasi
havuzda samanyolunun hisarbuselik sarkisi
demlendikce yanlizligi aydinlaniyor muammer bey
olmayacak sey bir insanin bir insani anlamasi