DeÄŸiÅŸik Zamanlar
18.45
en geç yediye çeyrek kala evdeyim
ben gelene kadar bütün üzüntülerinden kurtulmalısın
borcumuz varmış, derdimiz varmış düşünme
Ümitsizlik fakirlerin harcı değil
saksının yerini değiştir
göreceksin daha güzel olacak
aç pencereyi odamız havalansın
sonra mutlu geceleri düşün sabahları değil
gelir gelmez sarıl boynuma, öp beni
geçsin bütün yorgunluğum dudaklarında
doldursun yatakları aşkımız
biz de insanız elbet tanrı değil.
22.30
seni bir güzel öpmeliyim önce
dudaklarımın nelere kaadir olduğunu anlamalısın
sonra sen istemelisin yatağı
o baygın başdönmesini
o tatlı yorgunluğu
o ölüp ölüp yeniden var olmayı
yatağımız büyük olmalı büyük
bir odayı doldurmalı kucaklaşmamız
kırmızı ışığı sevmem
yeşil bir ampul yanmalı abajurda
dışarısı alabildiğine karanlık olmalı
senin mutlu aydınlığına inat
ve ben sabahın ilk ışıkları altında
seni bir kere daha sevmeliyim.
7.15
beni 7.15 de uyandır
akşamdan kur saati uyuyup kalmayalım
zamanlar içinde en güzel sabah çayı
sonra giyinip traş olmalıyım
artık ayrılmalıyız, üzülme
göreceksin akşam çabuk olacak
haydi gülümseyerek uğurla beni
son otobüse yetişmeliyim.
