Berdan.Net

biçak kadar keskin yagmurlu geceler.
sicak aglar soguk yagar bulutlarin.
bahçesi olur kâinatin, senle köseler.
hissiyati erir sensiz kisa hayatlarin.

yokluguna alismak ne mümkün.
zoraki bir gülüs egik dudaklarimda.
gözyaslarim bile yalniz ve sürgün.
hakikîdir izdirap çatismalarimda.

sebebi içinde gizli derin külliyatin.
nesebi kesik solgun düslerimin.
matemini yillarca tasir firakin.
gecesi isik zifiri günlerimin.

tutsak edilmis, bir sefer vakti,
kelepçe vurulmus duygulara.
karar kildi gelmeden saati,
el pençe durmus huzuruna.

kimsesiz sanirsin ya kendini.
yine de yalniz degilsin.
yaratan, tutar titrek ellerini.
iste o an, kâinat önünde egilsin.

Çigdir üzerine dogru gelen.
kaçsanda kurtulamazsin tesirinden.
dogum, bir sonun baslangici.
Ölüm, kurtulus degil elinden

bir suçu bir defa islersin, bin defa ölürsün…
bu hayati bir defa yasarsin, bir defa ölürsün…

anilar unutulmaz gibi olur, sürer seni çikmaz sokaklara…
yalniz kalirsin, anlarsin çok geç oldugunu..
bakarsin bos gözlerle duvarlara,
ve bir endise kaplar yüregini,
girerken ölümün küçük ve penceresiz odasina.

Çocukluk günlerin gelir aklina, aglarsin.
bir salincakta sallandigin günleri hatirlarsin.
dün gibidir, yillar önce yasadiklarin.
bir defa daha unutmaya çalisirsin,
hiç yasanmamis gibi olmasini istedigin anilari.

yasadigin yillarin kaç gün ettigini hesaplarsin…
dakikalar yavas gelir, baslarsin saniyeleri saymaya.
los bir odada hareketsiz kalirsin.
bir fisiltidan, kulaklarinda yankilanan hisirtidan,
adeta korkarsin kimildamaktan.

kalp atislarin yavaslamis gibidir..
her atistan sonra daha da yavaslamis gibi gelir.
perdenin kösesinden bir isik sizar içeri..
mat gözlerinde oynasir, gözyasi gibi, serâp gibi..
Âhina izdirap katan korku misali…

tek arkadasin tavanda ki çizik olmustur…
sen ona bakarsin o da sana.
gözlerinin yorgunlugu tabiata siner.. birden kis olmustur…
iste bu halim senden geriye kalan, diye inlersin için için.
göz kapaklarin bir daha açilmazcasina kapani verdigi an.

hiç özlemedim seni
Özlemek dostluktandır
dostluğundan öte bulmalıyım seni

sıcaklığını bulmalıyım
dokunuşları, kenetlenişi
terimizle sulanmalı yeryüzü
güneş terimizde ışıldamalı sabah olunca
apansız fırtınalar çıkmalı
sarsılmalıyım
Özlemek
yanında olmak isteğidir
gülüşünü görmek biraz da
hiç özlemedim seni

saçlarına gül takmam
bir ırmak gibi akıtırım ovaya
soluğunla yanar
dudaklarımın bozkırı

akkor halindeki ufuk
bakır bir tel gibi eriyip gider
kraterler ortasında kalırım

her sey guzeldi bir zaman, cok once
sehirler, insanlar, gunes deniz
mutlulugumu gorebilirdiniz
cokmeseydi icime bu son gece

her sey bir anda bitmeseydi, yazik
olmasaydi gencligime aptalca
belki de o yerlere varirdik
o uzak daglara ulu: koskoca

orada her sey degisirdi belki
acardi umutlarimiz bakarsin
ates rengi, kan rengi guller gibi
topraginda kimbilir hangi askin

oysa simdi nerdeyiz, neyiz bak
her umut belirtisinden uzagiz
o sevilmis gozlerde saf ve berrak
bir ayna bile yok bakacagimiz

her sey kursuni bir renk almis, soguk
bozkirlardir uzayan onumuzde
kime baksan o yuz: veremli, soluk
tek mavi kalmamis gokyuzumuzde

her yerde bitmisligi guzelligin
kum kamyonlari putreller betonlar
sonra ta besikten mezara deggin
sifirlar, yuzler, binler ve milyonlar

hadi ol bakalim olebilirsen
zincirlerle bagliyken yasamaya
omuzla yukunu, hadi yalniz sen
isterse gucun olmasin tasimaya

yenik dusmusuz iste gercek ortada
cokmus boynumuza zulmun elleri
bir tutsak, bir dolap beygiri ya da
bir mahkum gibiyiz kac yildan beri

yargic hukmunu coktan vermis oku
boynundaki yasamak fermanini
yasamak sonra olmek; iki korku
geri getirmezken bir anini

terkedilmis sehirleri bilirsin
bilirsin gomulmus uygarliklari
ve dusun ki; patlamasi bilincin
yirtmaya yetmiyor karanliklari

oyleyse cek sapla goge bicagini
de ki; benim isim tanriliktan guc
benim hem yuksek, hem en asagi
iste ellerimde sonsuzluk ve hic

de ki; omur verdin; en buyuk yalan
de ki; beden verdin; ici bos ve kof
iste! yuce eserin, iste insan
ve yirt gogsunu, bagir: of tanrim of.