uyu! gözlerinde renksiz bir perde,
bir parça uzaklaş kederlerinden.
bir ruh gülümsüyor gibi derinden,
mehtabın ördüğü saatler nerde?
varsın bahçelerde rüzgar gezinsin,
yaÄŸmur ince ince topraÄŸa sinsin,
bir baÅŸka alemden gelmiÅŸ gibisin,
dalmış gözlerinle pencerelerde.
ayrılıkların puslu aynasındadır
bekleyişlerin solgun yüzü
bekleyişler ki demlenişidir sabrın
damıtır sessizliği ve üzüncü
damıtır gurbetin kavruk memesinden
ve emzirir
hasretin yanık yüzlü çoçuğunu
sen ey sabrın ve üzüncün dervişi
başını zamanın göğsüne koy
ve dinle yalnızlığın iç çekişlerini
yalnızlıklar ki suskun bir akşam üstüdür
usulca örtülecektir gecenin sessiz tülünü
ve düşecektir ince bir rüzgarla
hüznün harmaniyesi
ey yenilgilerin bezgin kuÅŸu
suskunun sarı sıcağındasın bunca zaman
bataklıklardan sızan sinsi ve pis
bir kokudur içinde tortulaşan kuşku
ve bulutsu bir ağırlığın yüküdür
gittikçe ağırlaşan
gittikçe yüreğini zonklatan
sen ki şafağın göğü müsün
imbikle göğsünde göğün sütünü
ve emzir sönmekte olan yıldızları
sonra başını solgun bir demet gibi hasretin kuru dallarına koy
dinle köpüklü kıyıların çağlayanını
imbatın serin elidir yüzünü okşayan
güneşi kopar dalından ellerine al
ve durmadan canını yakan sözü
bitir ÅŸiirin kalbine
akıt artık umudun billur ırmağını
kavruk çölüne yüzümün
ve bir sevda gibi yanaÅŸ
hayatın kıyılarına
yoksa ey kalbim
tel bile olamazsın şiirin sazına
olur, aramam seni ve kimseyi
anıları pas tadında bırakırım
konuşacak ne kaldıysa kalsın
susmaktır birşeylere saygılı kılan
ayrılık da bir olanaktır bilirsin
İnce bir sis, bir hüzün örtüsü
dumanlı bir ıslık yakışır şimdi
dudaklarıma, bırakıp giderim
söz / de sararır biterken bir aşk
kediye iyi bak çiçekleri sula
diyorsam da aldırma sözlerime
alışkanlık işte başka birşey değil
söz / de sararır biterken bir aşk
sen gecenin gündüzün dışında
sen kalbin atışında kanın akışında
sen Şehrazat bir lamba bir hükümdar bakışında
bir ölüm kuşunun feryadını duyarsın
sen bir rüya geceleyin gündüzün
sen bir yaÄŸmur ince hazin
sen şarkılarca büyük hüzün
sen yolunu kaybeden yolcuların üstüne
bir ömür boyu yağan bir ömür boyu karşın
sen merhamet sen rüzgar sen tiril tiril kadın
sen bir mahşer içinde en aziz yalnızlığı yaşadın
sen başını çeviren cellatbaşının güne
sen öyle ki sen diye diye seni anlıyamayız
Åžehrazat ah Åžehrazat Åžehrazat
sen sevgili sen can sen yarsın
son kadehi kaldırıyorum,
Ömür basamaklarının ortasında.
bir umudum bine çıkıpta,
bin umudum hiçe indiği için.
mümkünüm kalmadı artık,
tükenip erimişim.
son kadehi kaldırıyorum,
sevda türküsünün ince belinde.
sevip sevilipte bu kavga içinde,
türkünün sonunu getiremediğim için.
