yillar var ki serceleri unutmusum
uzerimden gokyuzunu almislar gibi
asfaltlarin karanliginda bogulmusum
ufacik oysa hep boyle ucusurlarmis
karli agaclarin arasinda alfabemdeki
iyimserlikleri bir turlu anlasilmamis
yillar var ki serceleri unutmusum
kurus kurus beni vurmus oldurmusler
bosa cikmis baskaldirmam sarhoslugum
onlarsa benim icin isik biriktirirlermis
safak kapilarinda gulusurlermis
cocuk zenginlikleri hic bitmemis
(yasak sevişmek)
ben hic boylesini gormemistim
vurdun kanima girdin itirazim var
simsicak bir merhaba diyecektim
basimi usulca dizine koyacaktim
dort gun dort gece susacaktim
yagmur sonecekti yanacakti
sameland seferden donecekti
duvardaki saat duracakti
kalbim kendiliginden duracakti
ben hic boylesini gormemistim
vurdun kanima girdin itirazim var
emperyal otelinde bu sonbahar
bu camlarin nokta nokta huznu
bu bizim berhava olmuslugumuz
bir nokta bir hat kalmisligimiz
bu rezil bu carsanba gunu
intihar etmis kotumser yapraklar
oksuruklu aksirikli bu takvim
ben hic boylesini gormemistim
vurdun kanima girdin itirazim var
sesleri liman sislerinde bogulur
gemiler yorgun ve uykuludur
sabahtir saat bes bucuktur
sen kollarimin arasindasin
onlar gibi degilsin sen baskasin
bu senin gozlerin gibisi yoktur
adamin ruyasina ruyasina sokulur
aklinin icinde siyah bir vapur
kivranir insaf nedir bilmez
otelin penceresinde duracaktin
sehri karanlikta gorecektin
karanlikta yagmuru gorecektin
saclarin islanacak islanacakti
kis geceleri gibi uzun uzun
tek damla gozyasi dokmeksizin
maria dolores aglayacakti
istanbulu yagmur tutacakti
butun bir gun is arayacaktim
sana bir turku getirecektim
kulaklarimiz cinlayacakti
emperyal otelinin resmini cektim
aksam sacaklarindan damliyordu
kapisinda durmani soylemistim
yuzun zambaklara benziyordu
cumhuriyet bahcesinde insanlar geziyordu
tepebasindaki kucuk yahudiler
asmalimescitteki rum kemanci
boyle ruzgarsiz kalmisligimiz
bu bizim cektigimiz sanci
el ele tutusmus geziyordu
gazeteler cinayeti yaziyordu
halice bir avuc kan dokulmustu
emperyal otelinde uc gece kaldik
fazlasina paramiz yetmiyordu
gozlerin gozlerimden gitmiyordu
dorduncu gece sokakta kaldik
karanlik bir turlu bitmiyordu
sirkeci garinda sabahladik
bilen bilmeyen bizi ayipladi
halbuki kimlere kimlere basvurmadik
hicbiri yuzumuze bakmiyordu
hic kimse elimizden tutmuyordu
ben hic boylesini gormemistim
vurd kanima girdin kabulumsun
ben mi?evet…
bir gun cikip gidecegim kapilari,evleri,dergileri,huzunler birakarak…
bir cicek merhaba diyecek…
hos geldin diyecek dag…
orman gulumseyecek…
animsayislarin,bekleyislerin,umitlerin yada umitsizliklerin
hirslarin,yarislarin,tasalarin kalktigi yerde
tam anlatinin kaldigi yerde baslayacak siir…
hic kimseye seslenmeyen,kendi kendine yeten sadece…
kendi mantigi;kendi guzelligi icinde tutarli…
ama halkin yasantisi girecektir oraya,cunku yasayan buyuk
bir seydir halk…
deniz ve ufuk girecek,karinca yuvalari,gokyuzu,kozalaklar
ve kopuk ve artk hasetsiz bir ask…
yani sevismak denizle,kosulsuz,onyargisiz,hesapsiz…
yani uzanmak ve dusunmek binlerce yil..
dogan,olen ve yasayan seyleri…
dogumu,olumu ve yasamayi
yani dingin ve buyuk olan herseyi anlatmak…
ben mi?evet .cikip gidecegim bir gun…
tasasiz,gozyassiz,geride birsey birakmadan ve birsey beklemeden
İlerde…
sadece yagmur sularindan piril piril bir yurek
artik kendi kendinin anlami ve nedeni olan bir yurekle…
bir aksamustune dogrunun melankolisini sonsuzlastirmak istiyorum
yasadigima tanik olun
bu bireysel cirpinislari asmak istiyorum, tanik olun
ama bir aralikta yasiyoruz sanki,
yeryuzu ayaklarimizin altindan kayiyor ve kimse bunun
farkinda degil
heryerde benciller ve ukalalar kendi olculerine zorluyorlar hayati
ve hic kimse denizin nasil buyuk ve derin birsey oldugunun
farkinda degil
ve hic kimse bir karpuz kabugundaki cildirtici, taze ve derin
yesilligin farkinda degil
ve hic kimse cocuklarin neden mahzun oldugunun farkinda degil
ve onlari nasil bir dunyaya hazirladigimizin
hafifce basim agriyor, bir cocuk aglayisi, gecen bir tren,
vakitsiz bir horoz
birazdan televizyon sesi yukselir, hayatimizi karartmak
ve zapt u rapt altina almak icin
hicbir sairi kiskanmiyorum ve hicbir saire ozenmiyorum, istiyorum ki
kendi cirpinislari, kendi savruk davranislari icinde
bir disiplin yaratsin siirim
iste durup dururken uzak semtlerinde ankaranin genis ve soguk
bir gecekondu aksaminin izlenimi geliyor aklima
ve tereddutsuz geciyorum siirime bunu
mutlu olmayi bir kez yitirdim sonsuzca belki de
uzuntuyle ayriliyorum bu siirden
yollarimiz burada ayriliyor
artik birbirimize iki yabanciyiz
her ne kadar aci olsa, ne kadar guc olsa
her seyi evet her seyi unutmaliyiz
her kaderin tesellisi bulunur, uzulme
insan ne kadar sevse unutabilir
mevsimler, gelir gecer, yillar gecer
sen de unutursun bir gun gelir
hic yasamamiscasina, hic sevmemiscesine
unutursun o gunlerimizi, gecelerimizi
o gunlerce gecelerce sevismelerimizi
her seyi evet her seyi unutabilirsin
hatta butun yazdiklarimi satir satir
kalirsa, icinde bir derin sizi kalir
dinle sevdigim bu ayrilik saatidir
dunya var olali beri cirkin ve soguk
ergec icecegimiz bir ilac gibi
tadi dudaklarimizda acimsi, buruk
bu saatte gozyaslari, yeminler
bos bir tesellidir inandigimiz
perde kapaniyor, filim bitiyor iste
o hic bitmeyecek sandigimiz
goruyorsun konusacak bir seyimiz kalmadi
sadece bakislarimizda huzun
iste ayrilik bu; hic beklemedigimiz
o ikiz kardesi olumun
anliyorum bir daha gorusemeyecegiz
bu son bulusmamizdir seninle
yeni bir hayata basliyacaksin artik
onunla, o yeni sevgilinle.
anliyorum artik o opecek ellerini
kulagina aski o fisildayacak
icinde bir pismanliktan baska
benden eser kalmayacak.
sigarani sondur, kalkabiliriz
on adim sonra yollarimiz ayrilmali
sakin aglama ve bir sey soyleme bana
insan ayrilirken bile buyuk olmali.
