davacı zengin, davalı yoksulsa
zenginden yana iÅŸler yasa
davacı yoksul, davalı zenginse
davalıda kalır yine nizalı arsa
davacı da davalı da zenginse davada
Özür diler çekilir aradan kadı
davacı da davalı da yoksulsa, bak,
sade o zaman iÅŸte yerin bulur hak
olup bitmekte hersey…
geceden sonra yine gündüz olmakta…
günes dogmakta,
ve ömrüm bir gün daha kisalmakta.
yillandikça düsmekte degeri bir çok seyin…
tükenmekte ümidim…
pahasi eksilmekte bir zaman ki servetlerin..
ve sen hâlâ varsin efendim..
son gördügüm yerdesin.. böylesi sadakât!
hak ettimmi acaba efendim?!
ben böyle mahçup..
utanip, ezilmekte bir sözün altinda.
gonlüm hep mahsus,
sevgilere inanip, gülümseyisine kanmakta!
adimlarim sana yönelmeye mecbur…
sana dönecegim efendim.
hem suçluyum hem de magdur..
hos görüne siginacagim efendim!
gururlanma öleceksin,
dar kabire gireceksin,
hakka cevap vereceksin,
dilin dönmey olur bir gün!
derviÅŸ yunus der bu iÅŸi,
hak yolun koyalım başı,
kunfe zekun dahi tası,
birbirine katar bir gün!
arayı arayı bulsam izini
İzinin tozuna sürsem yüzümü
hak nasip eylese görsem yüzünü
ey sevdiğim (ya muhammet) canım arzular seni
ali ile hasan, hüseyin anda
sevdası gönüllerde muhabbet canda
yarın mahşer gününde hak divanında
ya muhammet canım arzular seni
yunus meth eyledi seni dillerde
dillerde dillerde hem gönüllerde
arayı arayı gurbet ellerde
ey sevdiğim canım arzular seni
