Berdan.Net

İnsan olan vatanını satar mı?
suyun içip ekmeğini yediniz.
dünyada vatandan aziz şey var mı?
beyler bu vatana nasıl kıydınız?

onu didik didik didiklediler,
saçlarından tutup sürüklediler.
götürüp kâfire : «buyur…» dediler.
beyler bu vatana nasıl kıydınız?

eli kolu zincirlere vurulmuÅŸ,
vatan çırılçıplak yere serilmiş.
oturmuş göğsüne teksaslı çavuş.
beyler bu vatana nasıl kıydınız?

günü gelir çarh düzüne çevrilir,
günü gelir hesabınız görülür.
günü gelir sualiniz sorulur :
beyler bu vatana nasıl kıydınız?

Şiirler yazarım
basılmaz
basılacaklar ama

bir mektup beklerim müjdeli
belki de öldüğüm gün gelir
mutlaka gelir ama

ne devlet ne para
insanın emrinde dünya
belki yüz yıl sonra
olsun
mutlaka bu böyle olacak ama

dikenin
kalbime battığı bir sonbahar günüdür
sen elini bulutların içinde gezdirirsin
bulutlar senin gözlerinin üstünde yürürler
içini kurtlar kemirir
bence malumdur
buğulanmış camların arkasında masmavi yüzün
senin ateşler içinde olduğun
bence malumdur
ellerin muhakkak çocuk elleridir
hep kimsenin bilmediği türküler düşünürsün
onlar neden daima okul türküleridir
süleymancıktan bahseder
kara toprakta açık yeşil bir yıldız gibi akıp giden
süleymancıktan
ve karınca yuvalarından bahseder
ışıksız kömürsüz karınca yuvalarından
gökyüzünde kızıl bir hilalin kaydığını görürsün
sen ansızın gökyüzünde görünürsün
gözlerinin rengi
bence malumdur
elinde değildir akşam serinliğinde üşüsün
eylülden itibaren geceler hazindir uzundur
sokaklar yorulur uykuya varıp gelirler
sokakların üstüne bulutlar gelirler
bulutların üstüne yıldızların gözleri gelir
bir yıldız bir yıldızın ardınca gider
yıldızların kaybolduklari yer
bence malumdur
karanlıkta bir şeyler kopar dağılır
uzaktan yabancı sesler duyulur
sen elini bulutların içinde gezdirirsin
elin hayallerimi dağıtır
bilirsin
sen elini bulutların içinde gezdirirsin

hacan demir dokende
ates yiyesim gelir
gok sofraya cokende
doruktan sesim gelir
dagdan yurek sokende
kursun dokesim gelir
catal simsek cakanda
yagmur perde cekende
derya goge cikanda
hacan olesim gelir

aşkı doğuran şey nedir;
o yakınlığı, iki can arasında?
ve kopuÅŸ ne zaman baslar?
ne zaman biter bir sevda?

bir kurt gibi içten içe
gelişip büyür çürüme
bir an gelir ki aynı mekandasınızdır
ayrı duygusal zamanlarda

saplanti sanirsin bakislarimi,
âmâ gözlerim medet beklerken.
akinti sanirsin gözyaslarimi,
veda sözlerim sitem eylerken.

efkârini maziye mâl etme,
bu yagmur da birgün diner.
anilari kendine yük etme,
gün gelir hepsi üstüste biner.

sanirsin, zenginler oldu fakir.
krallar görüldü hor ve hâkir.
kan revana dönen aleminde,
hayalin gitti, geriye kaldi kir.

ideoloji öldü, diyor bir bay.
artik beni ne sayarsan say!
aydinlik karanliga maglup,
bende siyah ellerinde kobay!

bir suçu bir defa islersin, bin defa ölürsün…
bu hayati bir defa yasarsin, bir defa ölürsün…

anilar unutulmaz gibi olur, sürer seni çikmaz sokaklara…
yalniz kalirsin, anlarsin çok geç oldugunu..
bakarsin bos gözlerle duvarlara,
ve bir endise kaplar yüregini,
girerken ölümün küçük ve penceresiz odasina.

Çocukluk günlerin gelir aklina, aglarsin.
bir salincakta sallandigin günleri hatirlarsin.
dün gibidir, yillar önce yasadiklarin.
bir defa daha unutmaya çalisirsin,
hiç yasanmamis gibi olmasini istedigin anilari.

yasadigin yillarin kaç gün ettigini hesaplarsin…
dakikalar yavas gelir, baslarsin saniyeleri saymaya.
los bir odada hareketsiz kalirsin.
bir fisiltidan, kulaklarinda yankilanan hisirtidan,
adeta korkarsin kimildamaktan.

kalp atislarin yavaslamis gibidir..
her atistan sonra daha da yavaslamis gibi gelir.
perdenin kösesinden bir isik sizar içeri..
mat gözlerinde oynasir, gözyasi gibi, serâp gibi..
Âhina izdirap katan korku misali…

tek arkadasin tavanda ki çizik olmustur…
sen ona bakarsin o da sana.
gözlerinin yorgunlugu tabiata siner.. birden kis olmustur…
iste bu halim senden geriye kalan, diye inlersin için için.
göz kapaklarin bir daha açilmazcasina kapani verdigi an.