Ayla: Tek Beden Ä°ki Hayat:Ayla, ailesinin savunduÄŸu deÄŸerleri reddederek Münih’te ailesinden tamamen kopuk ikili bir hayat sürmektedir. Gündüzleri çocuk yuvasında çalışıp, geceleri de bir gece kulübünde vestiyerlik yapar. Zaman içinde tanıştığı ince ruhlu bir fotoÄŸrafçı olan Ayhan’a aşık olur. Ayla bu sırada kendisinden acilen yardım isteyen bir yuva öğrencisinin annesini evine alır. Okumaya devam et »
11 yıl önce Marmara depreminde 17 bin 480 kiÅŸi öldü, 23 bin kiÅŸi yaralandı, 113 bin bina yıkıldı. Ve uzmanlar hem fikir: Tekrar olacak. Senaryolara göre 70-90 bin kiÅŸi ölecek. Buna karşın 11 yıl içinde yapılanlar çok yetersiz ve uzmanlar ‘Ä°nsanlar göz göre göre ölecek’ diyor.ey zavallı vatanım
neden böyle ağlıyor
neden midir, çünkü ona
evlatları bakmıyor
………..
oÄŸul– bakmaz isem ben sana
haram olsun türklük bana
Ä°ÅŸte ana gidiyoruz
vatan için ölmeye
gidiyorum öleceğim
dönmeyeceğim geriye
…
ana– git oÄŸlum git
vatanına hizmet et
vatan için kanını
her ÅŸeyini feda et
nişanlına köyüne
her ÅŸeyine veda et
…
oÄŸul– gidiyorum ben ana
selam söyle babama
yavukluma söyle ki
ağlamasın hiç bana
23 Åžubat 1330 (8 mart 1915)
değil birkaç
deÄŸil beÅŸ on
otuz milyon
aç
bizim!
onlar
bizim!
biz
onların!
dalgalar
denizin!
deniz
dalgaların!
değil birkaç
deÄŸil be on
30.000.000
30.000.000!
açlar dizilmiş açlar!
ne erkek, ne kadın, ne oğlan, ne kız
sıska cılız
eğri büğrü dallarıyla
eğri büğrü ağaçlar!
ne erkek, ne kadın, ne oğlan, ne kız
açlar dizilmiş açlar!
bunlar!
yürüyen parçaları
o kurak
toprakların!
kimi
kemik
dizlerine vurarak
yuvarlak
bir karın
taşıyor!
kimi
deri… deri!
yalnız
yaşıyor
gözleri!
uzaktan
simsiyah sivriliÄŸi
nokta nokta uzayıp damara batan
kocaman balı bir nalın çivisi gibi
deli gözbebekleri,
gözbebekleri!
hele bunlar
hele bunlarda öyle bir ağrı var ki,
bunlar
öyle bakarlar ki!…
ağrımız büyük!
büyük!
büyük!
fakat
artık imanımıza inemez tokat!
demirleşti bağrımız,
çünkü ağrımız
30.000.000
deli gözbebekleri!
gözbebekleri!
ey
beni
ağzı açık
dinleyen adam!
belki arkamdan bana
bu kalbini
haykırana
-kaçık-
diyen adam!
sen de eÄŸer
ötekiler
gibi kazsan,
bir mana
koyamazsan
sözlerime
bak bari gözlerime;
bunlar:
deli gözbebekleri!
gözbebekleri!
İntikamım alın diye bağırıyor
haç asılmış camiler
İntikamım alın diye bağırıyor
süngülenmiş masumlar
İntikamım alın diye bağırıyor
Öksüz kalmış yetimler
İntikamım alın diye
hep ağlıyor dedeler
İntikamım alın diye
hep inliyor semalar
İntikamım alın diye
bağırıyor rumeli
sen ey ulu neslin evladı
bu feryada susacaksın öyle mi?
pazar, 1331 (1915)
İntikamım alın diye
Şehit dayım inleme
rahat otur
bana bakıp beni öyle titretme
İntikamın alınacak sen ey
Şehitlerin evladı
İntikamın alınacak sen ey
oğuzların ahfadı
ne güzel şey hatırlamak seni:
ölüm ve zafer haberleri içinden,
hapiste
ve yaşım kırkı geçmiş iken..
ne güzel şey hatırlamak seni:
bir mavi kumaşın üstünde unutulmuş olan elin
ve saçlarında
vakur yumuşaklığı canımın içi İstanbul toprağının..
İçimdeki ikinci bir insan gibidir
seni sevmek saadeti..
parmaklarının ucunda kalan kokusu sardunya yaprağının,
güneşi bir rahatlık
ve etin daveti:
kıpkızıl çizgilerle bölünmüş
sıcak
koyu bir karanlık..
ne güzel şey hatırlamak seni,
yazmak sana dair,
hapiste sırtüstü yatıp seni düşünmek:
filanca gün, falanca yerde söylediğin söz,
kendisi deÄŸil
edasındaki dünya..
ne güzel şey hatırlamak seni.
sana tahtadan bir şeyler oymalıyım yine:
bir çekmece
bir yüzük,
ve üç metre kadar ince ipekli dokumalıyım
ve hemen
fırlayarak yerimden
penceremde demirlere yapışarak
hürriyetin sütbeyat maviliğine
sana yazdıklarımı bağıra bağıra okumalıyım..
ne güzel şey hatırlamak seni:
ölüm ve zafer haberleri içinden,
hapiste
ve yaşım kırkı geçmiş iken..
