Berdan.Net

ben mi?evet…
bir gun cikip gidecegim kapilari,evleri,dergileri,huzunler birakarak…
bir cicek merhaba diyecek…
hos geldin diyecek dag…
orman gulumseyecek…
animsayislarin,bekleyislerin,umitlerin yada umitsizliklerin
hirslarin,yarislarin,tasalarin kalktigi yerde
tam anlatinin kaldigi yerde baslayacak siir…
hic kimseye seslenmeyen,kendi kendine yeten sadece…
kendi mantigi;kendi guzelligi icinde tutarli…
ama halkin yasantisi girecektir oraya,cunku yasayan buyuk
bir seydir halk…
deniz ve ufuk girecek,karinca yuvalari,gokyuzu,kozalaklar
ve kopuk ve artk hasetsiz bir ask…
yani sevismak denizle,kosulsuz,onyargisiz,hesapsiz…
yani uzanmak ve dusunmek binlerce yil..
dogan,olen ve yasayan seyleri…
dogumu,olumu ve yasamayi
yani dingin ve buyuk olan herseyi anlatmak…
ben mi?evet .cikip gidecegim bir gun…
tasasiz,gozyassiz,geride birsey birakmadan ve birsey beklemeden
Ä°lerde…
sadece yagmur sularindan piril piril bir yurek
artik kendi kendinin anlami ve nedeni olan bir yurekle…

yaklaşan ayak sesleridir akşamın
Şafaktan çıkmış bu uzun yolculuğa
bir gelen var uzaktan soluk soluÄŸa
kapkara gözleri hüzünlü ve dalgın
akşam, rüyalarımıza giren o esmer kadın

İşte! açılmış dipdiri göğüsleri
bir vuslat gecesine çagırır bizi
ve ansızın büyüler gözlerimizi
saçlarında o yıldız yıldız süsleri
Åžair “hoyrattır” diyor akÅŸam üstleri

hoyrattır evet, o bütün aldanmışlar
yüz karası fahişeleri dünyamızın
en vazgeçilmez yerinde rüyamızın
gelir, gözlerinde o vahşi bakışlar
akşam, uzak bir gölde büyüyen kamışlar

ne hazin batması çığlık çığlığa her gün
güllerin solması ve dönmesi havada kuşların
o bitmeyen hüznü, apansız akşam oluşların
affedilmez bir zamandır bu, isteksiz, olgun
her akşam dünyamıza gölgesi düşer ölümün

biz eli kolu bağlı insanlarız çirkin ve zavallı
kötülük kusmak icin karanlığı bekleriz
kirletir geceleri türlü pisliklerimiz
bizim gibisini görmedi evren evren olalı
böyle kötü bir dünyaya bir daha gün doımamalı

yollarimiz burada ayriliyor
artik birbirimize iki yabanciyiz
her ne kadar aci olsa, ne kadar guc olsa
her seyi evet her seyi unutmaliyiz

her kaderin tesellisi bulunur, uzulme
insan ne kadar sevse unutabilir
mevsimler, gelir gecer, yillar gecer
sen de unutursun bir gun gelir

hic yasamamiscasina, hic sevmemiscesine
unutursun o gunlerimizi, gecelerimizi
o gunlerce gecelerce sevismelerimizi

her seyi evet her seyi unutabilirsin
hatta butun yazdiklarimi satir satir
kalirsa, icinde bir derin sizi kalir